การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน ด้วยกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบซิปปาโมเดลร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบ 4MAT กับกิจกรรมพหุปัญญาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕

Main Article Content

ญาดา เชือนรัมย์
ทัศวิน โขรัมย์
สุชาติ หอมจันทร์
กรกช ศิลปกอบ
สินีนาฏ วัฒนสุข

บทคัดย่อ

         งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (๑) เปรียบเทียบความสามารถในการพูดภาษาอังกฤษที่ใช้สื่อสารใน
ชีวิตประจำวันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕ ก่อนและหลังการจัดการเรียนรู้แบบซิปปาโมเดลร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบ 4MAT กับกิจกรรมพหุปัญญา (๒) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕ ที่มีต่อจัดการเรียนรู้ แบบซิปปาโมเดลร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบ 4MAT กับกิจกรรมพหุปัญญา กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕ จำนวน ๑๗ คน ในภาคเรียนที่ ๒ ปีการศึกษา ๒๕๖๖ โดยใช้วิธีการสุ่มแบบกลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า dependent t-test


         ผลการวิจัยพบว่า ๑) ทักษะการพูดภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวันของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕ หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ และ ๒) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อจัดการเรียนรู้แบบซิปปาโมเดลร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบ 4MAT กับกิจกรรมพหุปัญญาอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ย ๔.๖๘ และค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ๐.๖๒

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เชือนรัมย์ ญ., โขรัมย์ ท., หอมจันทร์ ส., ศิลปกอบ ก., และ วัฒนสุข ส. “การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน ด้วยกระบวนการจัดการเรียนรู้แบบซิปปาโมเดลร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบ 4MAT กับกิจกรรมพหุปัญญาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๕”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 13, ฉบับที่ 2, สิงหาคม 2026, น. 173-89, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/289438.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. การจัดการเรียนรู้สาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว, ๒๕๕๑.

_______. การศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑. กรุงเทพมหานคร: คุรุสภาลาดพร้าว, ๒๕๕๒.

_______. หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑. กรุงเทพมหานคร: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย, ๒๕๕๓.

กอบกาญจน์ วงศ์วิสิทธิ์. ทักษะภาษาเพื่อการสื่อสาร. กรุงเทพมหานคร: โอเดียนสโตร์. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๕๑.

จริมจิต สร้อยสมุทร และ ชนสิทธิ์ สิทธิ์สูงเนิน. "การพัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษโดยใช้กิจกรรมเป็นฐานเพื่อส่งเสริมความสามารถด้านการพูดสื่อสารภาษาอังกฤษ และความสุขในการเรียน โดยใช้บริบทท้องถิ่นสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา". วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๖๓.

เฉลิม ทองนวล. คู่มือการพัฒนาการเรียนและการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพมหานคร: เจริญดีมั่นคงการพิมพ์, ๒๕๕๔.

โชคชัย เดโช. "การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวันโดยการจัดการเรียนรู้แบบเน้นภาระงานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕". วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๖๒.

ทิศนา แขมมณี. ศาสตร์การสอน. พิมพ์ครั้งที่ ๒๓. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๖๒.

ประวิทย์ ธงชัย. "การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษรายวิชา VLE310 โดยใช้วิธีการสอนแบบโมเดลซิปปา (CIPPA Model) สำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ ๓ มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ จังหวัดปทุมธานี". วารสารสังคมศาสตร์และวัฒนธรรม. ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๖ (๒๕๖๗): ๒๐๑-๒๑๔.

บุญชม ศรีสะอาด. การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ ๗. กรุงเทพมหานคร: สุรีวิยาสาส์น, ๒๕๔๕.

ปัณฑ์นพ ผจญทรพรรค, ณัฐวุฒิ โพธิ์ทักษิณ และ นรินทร์ มุกมณี. "ปัญหาการเรียนภาษาอังกฤษของไทย". วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์. ปีที่ ๖ ฉบับที่ ๓ (๒๕๖๔): ๙๑๑-๙๒๐.

พรชนนี ภูมิไชยา และ นิธิดา อดิภัทรนันท์. "การใช้กิจกรรมพหุปัญญาเพื่อเพิ่มพูนความสามารถในการอ่านการเขียนภาษาอังกฤษ และการวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓". วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร. ปีที่ ๒๓ ฉบับที่ ๒ (๒๕๖๔): ๒๑๗-๒๓๖.

ศักดิ์ชัย นิรัญทวี และ ไพเราะ พุ่มมั่น. วัฏจักรการเรียนรู้ (4MAT) การจัดกระบวนการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะ ดีเก่ง มีสุข. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพมหานคร: แว่นแก้ว, ๒๕๔๓.

เอษณ ยามาลี ศิริพรรณ์ ชุมเกื้อ ขนิษฐา ทองสัมฤทธิ์ นันทา เดชธรรมฤทธิ์ อิสยาภรณ์ พิทยาภรณ์ และ พิจิกา เก่งถนอมม้า. "การพัฒนาทักษะการอ่านคำศัพท์ภาษาอังกฤษตามแนวคิดพหุปัญญาโดยใช้ชุดกิจกรรมคำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ ๓ โรงเรียนคลองกุ่ม. วารสารจิตวิทยามหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต". ปีที่ ๑๓ ฉบับที่ ๒ (๒๕๖๖): ๙๓-๑๐๒.

ทวีศักดิ์ สิริรัตน์เรขา. ทฤษฎีพหุปัญญา. (ออนไลน์). แหล่งที่มา: https://www.happyhomeclinic/a01-multiple-intelligence.html. [๓ พฤษภาคม ๒๕๖๕]

Anderson, A., & Lynch, T., Listening. Oxford: Oxford University Press, 1988.

Asako Takaesu. TED Talks as an Extensive Listening Resource for EAP Students1. Language Education. Vol.4 No.2 (2013): 150-162.

Cornwall, T.B., & Srilapung, V. Senior Flight Attendants’ English Communication Needs: A Case Study of Thai Airways international. US-China Foreign Language. Vol.11 No.4 (2013): 286-291.

Gardner, H., Frames of Mind: the theory of multiple intelligences. 10th ed. New York: Basic Books, 2011.

McCarthy, B.. A Tale of Four Learners: 4MAT’s learning style. Education Leadership. Vol.54 No.6 (1997): 46-51.

Thornbury, S., How to Teach Speaking. Harlow: Person Education, 2005.