การพัฒนาสื่อความจริงเสริม ร่วมกับการเรียนผ่านการเล่น เพื่อเพิ่มความคงทน ในการจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย

Main Article Content

สุภาพร กรรณแก้ว
บุญรัตน์ แผลงศร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ๓ ประการ ได้แก่ (๑) เพื่อพัฒนาสื่อความจริงเสริมตามหลักการเรียนรู้ผ่านการเล่นเพื่อเพิ่มความคงทนในการจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย (๒) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ก่อนและหลังเรียนสื่อความจริงเสริมตามหลักการเรียนรู้ผ่านการเล่น ในการจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย (๓) เพื่อศึกษาผลความคงทนในการจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่าง ที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ ๔–๕ โรงเรียนลำเจดีย์ ที่เรียนในรายวิชาภาษาอังกฤษในภาคเรียนที่ ๒ ปีการศึกษา ๒๕๖๘ จำนวน ๓๐ คน เครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ (๑) สื่อความจริงเสริม (AR Flashcards) (๒) แผนการจัดการเรียนรู้ (๓) เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย (M) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (SD) t-test for dependent sample ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ Repeated Measures ANOVA


ผลการวิจัยพบว่า (๑) สื่อความจริงเสริม (AR Flashcards) ตามหลักการเรียนผ่านการเล่นที่พัฒนาขึ้น มีคุณภาพโดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีค่าเฉลี่ยเท่ากับ ๔.๕๐ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเท่ากับ ๐.๒๔ แสดงให้เห็นว่าสื่อมีความเหมาะสมด้านเนื้อหา การออกแบบ การใช้งาน และสามารถนำไปใช้ในการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ (๒) นักเรียนที่เรียนด้วยสื่อความจริงเสริม (AR Flashcards) ตามหลักการเรียนผ่านการเล่น มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนด้านคำศัพท์ภาษาอังกฤษหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ โดยมีคะแนนเฉลี่ยหลังเรียนเท่ากับ ๒๐.๖๐ (S.D. = ๑.๔๕๓) และคะแนนเฉลี่ยก่อนเรียนเท่ากับ ๕.๘๗ (S.D. = ๑.๖๑๓) แสดงให้เห็นว่าผู้เรียนมีพัฒนาการด้านการเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้นภายหลังการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ และ (๓) ผลการศึกษาความคงทนในการจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษ พบว่า คะแนนเฉลี่ยในระยะสั้นมีค่าสูงที่สุด เท่ากับ ๗.๘๐ (S.D. = ๐.๕๕๑) รองลงมา ได้แก่ ระยะยาว เท่ากับ ๖.๘๐ (S.D. = ๐.๖๑๐) และระยะ
ปานกลาง เท่ากับ ๖.๖๗ (S.D. = ๐.๖๐๖) ตามลำดับ และเมื่อวิเคราะห์ด้วยสถิติ Repeated Measures ANOVA พบว่า คะแนนความคงทนในการจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษทั้ง ๓ ระยะ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ โดยมีค่า F เท่ากับ ๓๙.๓๒๕ และมีค่า Sig. น้อยกว่า .๐๐๑ แสดงให้เห็นว่า ผู้เรียนยังสามารถคงความรู้และจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษได้อย่างต่อเนื่อง แม้ว่าจะผ่านช่วงเวลาหลังการเรียนรู้และได้เรียนรู้เนื้อหาอื่นเพิ่มเติมแล้วก็ตาม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
กรรณแก้ว ส., และ แผลงศร บ. “การพัฒนาสื่อความจริงเสริม ร่วมกับการเรียนผ่านการเล่น เพื่อเพิ่มความคงทน ในการจดจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลาย”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 13, ฉบับที่ 2, สิงหาคม 2026, น. 274-91, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/289928.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จุฑาทิพย์ กฐินทอง และคณะ. “การพัฒนาผลสัมฤทธิ์การเรียนรู้คำศัพท์ภาษาอังกฤษโดยการจัดการเรียนรู้แบบใช้เกมเป็นฐานสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑”. วารสารศูนย์พัฒนาการเรียนรู้สมัยใหม่. ปีที่ 7 ฉบับที่ 4 (พฤษภาคม 2565).

ชื่นกมล เลิศวิทวัสกุล. “ผลการใช้สื่อเสมือนจริงที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและเจตคติต่อวิชาฟิสิกส์ เรื่องไฟฟ้าและแม่เหล็ก ของนักเรียนเตรียมทหารชั้นปีที่ 2”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต,มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, (บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, ๒๕๖๑).

นัฐกานต์ ยิ้มพะ. “การพัฒนาความสามารถด้านคำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕โดยใช้วิธีการสอนแบบเน้นงานปฏิบัติ (Task-based Learning)”. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม. ปีที่ 17 ฉบับที่ 1 (มกราคม-เมษายน ๒๕๖๕).

นัสรียา บิลเต๊ะ และคณะ. “การพัฒนาความสามารถในการอ่านออกเสียงภาษาอังกฤษโดยการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีสื่อเสมือนจริงสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑”. วารสารของ มจร. วิทยาเขตอุบลราชธานี. ปีที่ 9 ฉบับที่ 1 (มกราคม – เมษายน ๒๕๖๗).

ปรมะ แขวงเมือง. “ผลการใช้นวัตกรรมการเรียนรู้ตามแนวทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการสร้างความรู้และการคิดสร้างสรรค์ในศตวรรษที่ 21 สำหรับนักศึกษาระดับอุดมศึกษา”. วารสารปัญญาภิวัฒน์. ปีที่ 10 ฉบับที่ 1 (เมษายน – มิถุนายน 2561):184-196.

ปัญจลักษณ์ ถวาย. “การศึกษาผลสัมฤทธิ์และความคงทนในการจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ ที่เรียนโดยใช้แบบฝึกกิจกรรมเพิ่มพูนคำศัพท์ร่วมกับการอ่าน. วารสารสหวิทยาการสังคมศาสตร์และการสื่อสาร. ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม–สิงหาคม 2557):55–72.

รุ่งทิวา ศิริภักดิ์. “การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคงทนในการเรียนรู้วิชาคณิตศาสตร์ระหว่างวิธีสอนที่ใช้สิ่งช่วยจัดมโนมติล่วงหน้ากับการสอนตามปกติ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๑”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยขอนแก่น, (ศูนย์ข้อมูลการวิจัยดิจิทัลไทย ๒๕๔๑).

วิมลลักษณ์ คงสนองและคณะ. “ผลของการใช้สื่อความจริงเสริมคำศัพท์ภาษาอังกฤษ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2”. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช. ปีที่ 14 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม – สิงหาคม 2565): 161-172.

ศิริรัตน์ เพ็ชร์แสงศรีและคณะ. “การเรียนรู้ผ่านการเล่น (Play-Based Learning)”. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม. ปีที่ 18 ฉบับที่ 3 (กันยายน – ธันวาคม ๒๕๖๒): 1-6.

สาธิต โภคี. “ผลการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคนิคการใช้บัตรคำศัพท์เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้คำศัพท์และความคงทนในการจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร. ปีที่ 12 ฉบับที่ 1 (มกราคม – มิถุนายน 2567):124-139

สุรศักดิ์ ปาเฮ. “สื่อและเทคโนโลยีเพื่อการศึกษา”. พิมพ์ครั้งที่ 3. : ห้างหุ้นส่วนจำกัดแพร่ไทยอุตสาหการพิมพ์, 2560.