Political Economy on Economic Changes of Phuket Province
Main Article Content
Abstract
The research study is “Political Economy on Economic Changes of Phuket Province” has the objectives of the study : 1. To study the economic development of Phuket Province. 2. To study the role of actors involved in economic change in Phuket. The study found that The economic changes of Phuket during the period 1855 – 2017 have different lifestyle development in 2 period : 1.The period of economic transformation of Phuket with tin mining. 2. The economic change period of Phuket Province with tourism emergence of hotel establishments the presence of a port to support maritime tourism; causing economic change in Phuket with Government Agencies, the private sector and the public sector Promote sustainable tourism in Phuket city of Gastronomy.
Article Details
How to Cite
CHALIDA, Y. (2021). Political Economy on Economic Changes of Phuket Province. Nakhon Lampang Buddhist College’s Journal, 10(3), 86–97. retrieved from https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NBJ/article/view/254198
Section
Research Article
References
ฉัตรทิพย์ นาถสุภา และพูนศักดิ์ ชานิกรประดิษฐ์. (2540). เศรษฐกิจหมู่บ้านภาคใต้ฝั่งตะวันออก
ในอดีต. สำนักพิมพ์สร้างสรรค์, กรุงเทพฯ.
พวงทิพย์ เกียรติสหกุล. (2534). บทบาทของชาวจีนและชาวตะวันตกต่อกิจการเหมืองแร่ดีบุกของ
มณฑลภูเก็ต ตั้งแต่ต้นพุทธศตวรรษที่ 25 – พ.ศ.2474. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต
สาขาวิชาประวัติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภูมิ ดวงแข. (2559). โรงแรมชิโนโปรตุกิส จังหวัดภูเก็ต. สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต.
มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ภูวดล ทรงประเสริฐ. (2530). “ทุนจีนในภาคใต้ : บทวิเคราะห์เฉพาะยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์,”
เศรษฐศาสตร์การเมือง 6,2530.
วิทยา อาภรณ์. (2557). นักการเมืองท้องถิ่นจังหวัดภูเก็ต. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า.
สงบ ส่งเมือง. (2532). วิวัฒนาการการเขียนประวัติศาสตร์ภาคใต้. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร
มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา.
สุทธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์, ดิลก วุฒิพาณิชย์ และประสิทธิ์ ชิณการณ์. (2544). จีนทักษิณ : วิถีและพลัง.
กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สุรีย์ เลียงแสงทอง. (2524). การศึกษาวิเคราะห์สภาพเศรษฐกิจเมืองภูเก็ตระหว่าง พ.ศ.2396-2475.
วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.
ในอดีต. สำนักพิมพ์สร้างสรรค์, กรุงเทพฯ.
พวงทิพย์ เกียรติสหกุล. (2534). บทบาทของชาวจีนและชาวตะวันตกต่อกิจการเหมืองแร่ดีบุกของ
มณฑลภูเก็ต ตั้งแต่ต้นพุทธศตวรรษที่ 25 – พ.ศ.2474. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต
สาขาวิชาประวัติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ภูมิ ดวงแข. (2559). โรงแรมชิโนโปรตุกิส จังหวัดภูเก็ต. สถาปัตยกรรมศาสตรบัณฑิต.
มหาวิทยาลัยศรีปทุม.
ภูวดล ทรงประเสริฐ. (2530). “ทุนจีนในภาคใต้ : บทวิเคราะห์เฉพาะยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์,”
เศรษฐศาสตร์การเมือง 6,2530.
วิทยา อาภรณ์. (2557). นักการเมืองท้องถิ่นจังหวัดภูเก็ต. กรุงเทพฯ : สถาบันพระปกเกล้า.
สงบ ส่งเมือง. (2532). วิวัฒนาการการเขียนประวัติศาสตร์ภาคใต้. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร
มหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา.
สุทธิวงศ์ พงศ์ไพบูลย์, ดิลก วุฒิพาณิชย์ และประสิทธิ์ ชิณการณ์. (2544). จีนทักษิณ : วิถีและพลัง.
กรุงเทพฯ : สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
สุรีย์ เลียงแสงทอง. (2524). การศึกษาวิเคราะห์สภาพเศรษฐกิจเมืองภูเก็ตระหว่าง พ.ศ.2396-2475.
วิทยานิพนธ์อักษรศาสตรมหาบัณฑิต. จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย.