The Relationship between Agile Leadership of School Administrators and The Promotion of Teachers’ Core Competencies in Benjawirot Consortium Schools under The Secondary Educational Service Area Office Bangkok 2
Keywords:
Relationship, Agile leadership, Teachers’ Core CompetenciesAbstract
The objectives of this research were: 1) to study the levels of agile leadership of school administrators, 2) to study the levels of promotion of teachers’ core competencies, and
3) to study the relationship between the agile leadership of school administrators and the promotion of teachers’ core competencies. The sample consisted of 250 teachers from Benjawirot Consortium Schools under the Secondary Educational Service Area Office Bangkok 2. The size of the samples was calculated by using the ready-made table of Krejcie and Morgan (1970) at a significance level of 0.05, and the sample was selected using proportionate stratified random sampling method. The research instrument was a five-point Likert scale questionnaire with a reliability coefficient of 0.918. The statistics used for data analysis comprised frequency distribution, percentage, mean, standard deviation, and Pearson's correlation coefficient.
The results revealed that:
1) The overall level of the agile leadership among school administrators was high. The highest-rated characteristic was holistic view, while the lowest-rated characteristic was inspiring others.
2) The overall level of promotion of teachers’ core competencies was high. The highest-rated aspect was ethics and integrity in the teaching profession, while the lowest-rated aspects were service-mindedness and self-development.
3) Agile leadership among school administrators was found to have a strong positive correlation with the promotion of teachers’ core competencies, with statistical significance at the 0.01 level (r = 0.848, p < 0.01).
References
กมลมาลย์ ไชยศิริธัญญา. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารที่ส่งผลต่อสมรรถหลักของครูในโรงเรียน
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 2. Veridian E-Journal, Silpakorn University,
(2), 1510 – 1525.
กิตติพิชญ์ มั่งสุข. (2564). คุณลักษณะผู้บริหารมืออาชีพที่ส่งผลต่อสมรรถนะหลักของครูในโรงเรียน
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 18 จังหวัดระยอง. วารสารปัญญาภิวัฒน์, 13(2),
-250.
กองบรรณาธิการ THE 101 WORLD. (2564). โรคใหม่’ สร้าง ‘โลกแห่งการเรียนรู้ใหม่’: อนาคตการศึกษาไทย
ยุคหลัง COVID-19. กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา.
www.eef.or.th/future-of-thai-education-after-covid19
ขนิษฐา ปานผา. (2558). สมรรถนะการปฏิบัติงานในหน้าที่ของครูตามความคิดเห็นของผู้บริหารสถานศึกษา
และครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี [วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต].
มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
ฐิติการย์ ฤทธิชัยนุวัฒน์, สุชาดา นันทะไชย และวรรณวิศา สืบนุสรณ์ คล้ายจำแลง. (2567).
ความสัมพันธ์ภาวะผู้นำแบบอไจล์กับความพึงพอใจในการปฏิบัติงานของครูโรงเรียนขนาดใหญ่
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษากรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์
ปริทรรศน์, 13(2), 179 – 190.
ธนิกานต์ สุขวัฒน์. (2560). ปัจจัยที่ส่งผลต่อสมรรถนะหลักของบุคลากรครูที่ปฏิบัติงานในสังกัด.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 1 [วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต].
มหาวิทยาลัยบูรพา.
นลินี คล้ายสำเนียง, และเบญจวรรณ ศรีมารุต. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารตามหลักไตรสิกขากับ
สมรรถนะหลักของครูกลุ่มสหวิทยาเขตปิยมิตร สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี.
วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 18(3), 17-39.
นิภาพร สุวัฒนวนิช. (2562). แนวทางการใช้อไจล์ (Agile) ในองค์กรให้ประสบความสำเร็จของธนาคารแห่งหนึ่ง
[สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.
ภูวนาถ เบ็ญจวรรณ์. (2562). การศึกษาลักษณะของผู้นำที่เหมาะสมกับรูปแบบกการทำงานแบบคล่องตัว (Agile)
[การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการประเมินสมรรถนะครู สำนักงานคณะกรรมการ
การศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
กระทรวงศึกษาธิการ.
อรษา ยิ้มจันทร์. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำแบบอไจล์กับบทบาทของผู้บริหารในการส่งเสริม
กิจกรรมประชาธิปไตยในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสระบุรี เขต 2.
วารสารบัณฑิตสาเกตปริทรรศน์, 7(2), 114-129.
Cronbach, L. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Illinois: University
of Illinois.
Dieffenbacher, S.F. (2023). BANI World: What is it and Why We Need it?.
https://digitalleadership.com/blog/bani-world.
Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities.
Journal of Educational and Psychological Measurement. 30: 607–610.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2025 Journal of Kasetsart Educational Review
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความทุกบทความเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตบางเขน
วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์ (Kasetsart Educational Review)
