การเมืองเชิงวัฒนธรรมในหลักสูตรท้องถิ่น: บทเสนอว่าด้วยศาสตร์การศึกษาท้องถิ่นชนบทเชิงวิพากษ์ การเมืองเชิงวัฒนธรรมในหลักสูตรท้องถิ่น: บทเสนอว่าด้วยศาสตร์การศึกษาท้องถิ่นชนบทเชิงวิพากษ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความฉบับนี้มุ่งทำความเข้าใจความเป็นการเมืองเชิงวัฒนธรรมในหลักสูตรท้องถิ่นโดยใช้วิธีการทบทวนและวิเคราะห์เอกสารที่เกี่ยวข้อง วัตถุประสงค์ของการศึกษามี 3 ประการ ดังนี้ 1) นำเสนอความหมายและขอบเขตของความเป็นท้องถิ่นในหลักสูตรท้องถิ่น 2) วิเคราะห์และอภิปรายถึงกระบวนทัศน์ว่าด้วยหลักสูตรท้องถิ่นในฐานะที่เป็นชุมทางวาทกรรม และ 3) อภิปรายประเด็น/ปัญหาที่เกี่ยวข้องกับการช่วงชิงพื้นที่การศึกษาในวิถีชุมชนผ่านหลักสูตรท้องถิ่น โดยที่ผู้เขียนจะนำเสนอแนวทางการสร้างหลักสูตรท้องถิ่นโดยใช้กรอบแนวคิดการศึกษาเชิงวิพากษ์ในบทความตอนต่อไป จุดมุ่งหมายสำคัญที่สุดของบทความคือ การให้นิยามใหม่แก่หลักสูตรในฐานะที่หลักสูตรเป็นตัวบท/วาทกรรมประเภทหนึ่ง ดังนั้น “หลักสูตรท้องถิ่น” มิได้ดำรงอยู่อย่างเป็นกลางและไร้เดียงสาทางการเมือง แต่หลักสูตรท้องถิ่นกลับเป็นพื้นที่ของการต่อสู้ผ่านการเมืองเชิงวัฒนธรรมในบริบทของการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีความสัมพันธ์อย่างลึกซึ้งกับการช่วงชิงนิยามความเป็นท้องถิ่นทั้งในเขตชนบทและเขตเมืองภายใต้การกำกับติดตามโดยกระทรวงศึกษาธิการของรัฐไทย
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
Berry, W. (2001). The unsettling of America. The art of the commonplace: The agrarian essays of Wendell Berry. Washington, DC: Shoemaker and Hoard.
Bureau of Academic Affairs and Educational Standards, Ministry of Education. (2010). Technical terms on curriculum: the basic education core curriculum B.E. 2551. Bangkok: the agricultural co-operative federation of Thailand, LTD.
Charoensin-o-larn, C. (1999). Development discourse: Power, knowledge, truth, identity and the otherness. Bangkok: Vibhasa.
Chuven, Y. (2008). The half century of the inquiries and pathways for the future of Thai local history. Bangkok: Thailand Research Funds (TRF).
Department of Education, Ministry of Education. (1999). The development of social studies syllabus in accordance with the local contexts. in the secondary education curriculum revised edition B.E. 1990. Bangkok: the curriculum development center.
Department of Education, Ministry of Education. (2000). Local contexts and curriculum development. Bangkok: the curriculum development center.
Fawcett, L., Bell, A.C., & Russell, C.L. (2002). Guiding our environmental praxis: Teaching for social and environmental justice. In Teaching sustainability at universities: Towards curriculum greening. New York: Peter Lang.
Foucault, M. (1972). The archeology of knowledge. New York, NY: Pantheon.
Gaudelli, W. (2008). World class: Teaching and learning in global times. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
Gruenewald, D.A. and Smith, G.A. (2008). Place-based education in the global age. New York: Lawrence Erlbaum Associates.
Jatuporn, O. & Wattanatorn, A. (2014). Paradigm and ideologies in curriculum development: From scientific management to emancipatory paradigm. Journal of education studies, Chulalongkorn University, 42(3), 160-174.
Jatuporn, O. & Wattanatorn, A. (2014). Local curriculum: A discourse on curriculum and trends in curriculum research from critical and postmodern perspectives. Journal of education, Naresuan University, 16(3), 200-213.
Jeeradechakul, P. (2007). The trajectories of the community construction in Thai society. The grounded theory on the community construction. Bangkok: Thailand Research Funds (TRF).
Kanjanaphan, A. (1996). Thai society in the thoughts and imaginations of Chattip Natsupa’s writings. The project on Thai society in the imaginations of senior intellectuals. Bangkok: Thailand Research Funds (TRF).
Kittiarsa, P. (2003). Localism. Bangkok: In-som funds for the anthropological research.
McInerney, P., Smyth, J., and Down, B. (2011). “Coming to a place near you?” The politics and possibilities of critical pedagogy of place-based education. Asia-Pacific journal of teacher education, 39(1), pp. 3-16.
Muensaen, T. & Nawarat, N. (2017). Saw vocal tradition in local schooling: The contestation between official knowledge and localized knowledge. The collected essays on old Lanna and new Lanna: The revisited and challenges of Lanna studies toward new decades. Chiangmai: The 13th International Conference on Thai Studies, July 15-18, 2017.
Nakornthap et al. (2008). Education in the community: the synthesis of experiences in the research projects on education and community. Bangkok: Thailand Research Funds (TRF).
Pinar, W.F. (1995). Understanding curriculum: An introduction to the study of historical and Contemporary curriculum discourses. New York, NY: Lang.
Pinar, W.F., et al. (2006). Understanding curriculum: An introduction to the study of historical and contemporary curriculum discourse. New York: Peter Lang.
Promata, S. & Khamawattana, P. (2016) Synthesis of thesis on local curriculum development in Thailand. Journal of education studies, Chulalongkorn University, 44(2), 183-201.
Rakyutidharm, A. (2011). Mainstream alternative development. Journal of sociology and anthropology, 30(2), 13-43.
Sattayanurak, A. (2005). History for community: New directions of local history education. Bangkok: Thailand Research Funds.
Sattayanurak, A. (2016). Opening eyes and mouth from farmers to entrepreneurs. Bangkok: Matichon.
Sterling, S. (1996). Education in change. Education for sustainability. London: Earthscan.
Thongthew, S. (2002). Principle and guideline for school-based curriculum development: A case study of science subject in primary education level. Bangkok: Textbook and academic document center, faculty of education, Chulalongkorn University.