กฎหมายว่าด้วยการศึกษากับมาตรการคุ้มครองเด็กจาก การข่มเหงรังแกในรูปแบบดั้งเดิม และไซเบอร์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาถึงแนวคิดทฤษฎีที่เกี่ยวข้องกับการข่มเหงรังแก (2) ศึกษากฎหมายของประเทศไทย และข้อจำกัดในการปกป้องเด็กจากการถูกข่มเหงรังแก (3) ศึกษาความตกลงระหว่างประเทศที่เกี่ยวข้อง กฎหมายว่าด้วยการศึกษา และสถานศึกษาในประเทศที่เลือกศึกษา ได้แก่ ประเทศญี่ปุ่น ประเทศฟิลิปปินส์และสหราชอาณาจักร ในการป้องกันเด็กจากการข่มเหงรังแกในเด็ก (4) เสนอแนะมาตรการทางกฎหมายว่าด้วยการศึกษา และสถานศึกษาที่ครอบคลุมถึงการข่มเหงรังแกทางไซเบอร์อันนำไปสู่พัฒนากฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาเพื่อใช้ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในการคุ้มครองเด็กจากการข่มเหงรังแก โดยใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้เทคนิคการวิจัยเอกสารและการสัมภาษณ์เจาะลึกผลการวิจัย พบว่า (1) การข่มเหงรังแกมีผลกระทบต่อเด็ก และการใช้มาตรการกฎหมายของสถานศึกษาสามารถส่งเสริมการคุ้มครองเด็กจากการข่มเหงรังแกได้(2)ประเทศไทยยังไม่มีมาตรการทางกฎหมายว่าด้วยการศึกษาในการคุ้มครองเด็กจากการข่มเหงรังแกในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน (3) แนวทาง ขององค์การสหประชาชาติ พบว่า เด็กควรมีสิทธิที่จะได้รับการคุ้มครองจากการข่มเหงรังแกอย่างเป็นรูปธรรมในสถานศึกษา ประกอบกับจากการศึกษาประเทศญี่ปุ่น ประเทศฟิลิปปินส์ และสหราชอาณาจักร พบว่า มีมาตรการทางกฎหมายว่าด้วยการศึกษาที่เป็นแนวทางสำหรับการพัฒนากฎหมายของประเทศไทยเพื่อใช้ในการสร้างระบบและจัดสรรทรัพยากรบุคคลที่เกี่ยวข้องโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อลดปัญหาการข่มเหงรังแกกันระหว่างเด็กในสถานศึกษา และ (4) สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานควรมีการจัดทำประกาศ เรื่อง นโยบายและมาตรการป้องกันการข่มเหงรังแกระหว่างเด็กในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน ซึ่งจะปกป้องและคุ้มครองเด็กจากการข่มเหงรังแกได้อย่างมีระสิทธิภาพยิ่งขึ้น