การพัฒนาอย่างยั่งยืนของอาชีพประมงพื้นบ้านหลังจากสถานการณ์การระบาดทั่ว ของโควิด - 19: กรณีศึกษา ชุมชนประมงพื้นบ้านคุ้งโตนด อำเภอกุยบุรี และ ชุมชนเครือข่ายชาวประมงอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
คำสำคัญ:
ประมงพื้นบ้าน, จังหวัดประจวบคีรีขันธ์, การพัฒนาอย่างยั่งยืน, สถานการณ์การระบาดทั่วของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา, เศรษฐกิจสีน้ำเงินบทคัดย่อ
อาชีพประมงพื้นบ้านถือเป็นอาชีพหนึ่งที่ได้รับผลกระทบจากสถานการณ์การระบาดทั่วของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา (COVID-19) หรือ โควิด – 19 ดังนั้นการวิจัยการพัฒนาแบบองค์รวมของกลุ่มประมงพื้นบ้านเพื่อเศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์และยุควิถีใหม่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์จึงมีวัตถุประสงค์การศึกษาบางส่วน คือ เพื่อศึกษาถึงสร้างกลไกการพัฒนาเชิงพื้นที่เพื่อขับเคลื่อนตัวแบบการพัฒนาตามเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDGs) ที่มีองค์ประกอบจากความร่วมมือของภาครัฐ ภาคเอกชน
ภาคประชาสังคมและภาควิชาการ และเพื่อจัดทำข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อผลักดันตัวแบบเชิงพัฒนาตามเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDGs) เข้าสู่แผนระดับจังหวัด หรือ หน่วยงานราชการในพื้นที่ โดยมีกลุ่มตัวอย่าง คือ ชุมชนประมงพื้นบ้านคุ้งโตนด อำเภอกุยบุรี และ ชุมชนเครือข่ายชาวประมงอำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ผลการศึกษาพบว่า ทั้งสองชุมชนมีกลไกการพัฒนาเชิงพื้นที่เพื่อขับเคลื่อนตัวแบบการพัฒนาตามเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDGs) ที่มีองค์ประกอบจากความร่วมมือของภาครัฐ ภาคเอกชน ภาคประชาสังคมและภาควิชาการที่ทั้งสองชุมชนได้ดำเนินการมาตั้งแต่ก่อนสถานการณ์การระบาดทั่วของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา นอกจากนี้คณะนักวิจัยได้ร่วมกับทั้งสองชุมชนข้อเสนอเชิงนโยบายเพื่อผลักดันตัวแบบเชิงพัฒนาตามเป้าหมายการพัฒนาอย่างยั่งยืน (SDGs) เข้าสู่แผนระดับจังหวัดหรือ หน่วยงานราชการในพื้นที่ เพื่อขยายผลการวิจัยจากภาควิชาการสู่ภาคปฏิบัติ
เอกสารอ้างอิง
คณะอนุกรรมการจัดการความรู้เพื่อผลประโยชน์แห่งชาติทางทะเล (อจชล.). (2562). ฐานข้อมูลความรู้ทางทะเล. https://www.mkh.in.th/index.php?option=com_content&view=article&id=124&Itemid=160&lang=th
ณัชชาภัทร อุ่นตรงจิตร. (2565). รัฐศาสตร์ (พิมครั้งที่ 18). สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐภัทร์ รักวงศ์วาน. (2563). สรุปการปาฐกถาพิเศษเรื่อง “การพัฒนาประเทศและการปรับตัวขององค์กรในยุค New Normal” โดยสมเกียรติตั้งกิจวานิชย์. วารสาร PAAT Journal สมาคมรัฐประศาสนศาสตร์แห่งประเทศไทย, 2(4), 51 – 56.
บุรเทพ โชคธนานุกุล และคณะ. (2567). กลไกการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนของทุกภาคส่วนเพื่อการพัฒนาอาชีพประมงพื้นบ้านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ [เอกสารนำเสนอในการประชุม]. การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 18 ประชากรและสังคม 2567: เรื่อง ประชากรและความยั่งยืน ประเด็นสำคัญทางนโยบาย, นครปฐม.
ปรีดา ยังสุขสถาพร และคณะ. (2566). โครงการการพัฒนาแบบองค์รวมของกลุ่มประมงพื้นบ้านเพื่อเศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์และยุควิถีใหม่ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ [รายงานการวิจัย]. องค์การสะพานปลา.
วุฒิศักดิ์ เจริญวงศ์มิตร และ ธัญนันท์ วรเศรษฐพงษ์. (2566). การพัฒนาตัวแบบเชิงธุรกิจของกลุ่มอาชีพประมงพื้นบ้านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ในยุคฐานวิถีชีวิตใหม่เพื่อเศรษฐกิจรากฐานที่ยั่งยืน [รายงานการวิจัย]. คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
ศุภวัตร กาญจน์อติเรกลาภ และคณะ. (2564). การศึกษาแนวทางการพัฒนาเพื่อมุ่งสู่เศรษฐกิจสีน้ำเงิน (Blue Economy): กรณีศึกษาพื้นที่ อำเภอเมือง จังหวัดตราด [รายงานผลการวิจัย]. สถาบันวิจัยและพัฒนาทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง.
โสภารัตน์ จารุสมบัติ. (2567). การพัฒนาเศรษฐกิจสีน้ำเงินอย่างยั่งยืนในบริบทสากล. วารสารรัฐศาสตร์นิเทศ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 10(1), 215 – 258.
สำนักงานจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (2565). แผนพัฒนาจังหวัด 5 ปี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พ.ศ. 2566 - 2570. กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด สำนักงานจังหวัดประจวบคีรีขันธ์.
อุษณีย์ รัศมีวงษ์จันทร์ และคณะ. (2566). การเสริมสร้างศักยภาพการแปรรูปผลิตภัณฑ์คุณภาพสูงจากประมงพื้นบ้านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เพื่อเพิ่มมูลค่าเศรษฐกิจรากฐานอย่างยั่งยืน [รายการผลการวิจัย]. คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา.
Bárcena, A., et al. (2018). The 2030 Agenda and the Sustainable Development Goals: An opportunity for Latin America and the Caribbean. United Nations Publication.
United Nations. (2015). The 2030 Agenda for Sustainable Development. United Nations Publication.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.