ผลของนวัตกรรมการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์ ทางสังคมศึกษา ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
คำสำคัญ:
นวัตกรรมการเรียนรู้, คอนสตรัคติวิสต์, การคิดสร้างสรรค์บทคัดย่อ
นวัตกรรมการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ เป็นการออกแบบที่ประสานร่วมกันระหว่าง ทฤษฎีคอนสตรัคติวิสต์ กับสื่อ (Media) และวิธีการ (Methods) การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการคิดสร้างสรรค์ของผู้เรียนที่เรียนด้วยนวัตกรรมการเรียนรู้ 2) วิเคราะห์ผลของนวัตกรรมการเรียนรู้ที่มีต่อการคิดสร้างสรรค์ในแต่ละด้าน 3) ศึกษาความคิดเห็นของผู้เรียน ประชากรเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น ฝ่ายประถมศึกษา (มอดินแดง) ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 จำนวน 167 คน และกลุ่มตัวอย่าง ได้จากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) จำนวน 1 ห้องเรียน คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2/3 จำนวน 39 คน โดยใช้รูปแบบการวิจัยก่อนการทดลองแบบกลุ่มเดียวที่มีการทดสอบหลังเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) ชุดการเรียนรู้ 2) แบบวัดการคิดสร้างสรรค์ และ 3) แบบสำรวจความคิดเห็นของผู้เรียน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ ค่าเฉลี่ย () ค่าร้อยละ (%) ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการวิจัยพบว่า
- การคิดสร้างสรรค์ทางสังคมศึกษาของผู้เรียน พบว่า ผู้เรียนร้อยละ 94.87 มีคะแนนการคิดสร้างสรรค์เฉลี่ยในภาพรวม คิดเป็นร้อยละ 95.88 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ คือ ร้อยละ 70 ของจำนวนนักเรียนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70 ของคะแนนเต็ม
- การวิเคราะห์ผลของนวัตกรรมการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ ที่มีต่อการคิดสร้างสรรค์ ในแต่ละด้าน พบว่า ด้านการคิดคล่อง ผู้เรียนมีคะแนนสูงสุด คิดเป็นร้อยละ 91.07 รองลงมา คือ การคิดยืดหยุ่น คิดเป็นร้อยละ 90.00 การคิดละเอียดลออ คิดเป็นร้อยละ 88.70 และการคิดริเริ่ม คิดเป็นร้อยละ 85.71 คะแนนผ่านเกณฑ์ร้อยละ 70
- ความคิดเห็นของผู้เรียน พบว่า นวัตกรรมการเรียนรู้ตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์ทางสังคมศึกษา มีผลต่อการสร้างความรู้ด้วยตนเองของผู้เรียน เปิดโอกาสให้ผู้เรียนได้สร้างการคิดสร้างสรรค์
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม กรมควบคุมมลพิษ. (2562). รายงานสถานการณ์มลพิษของประเทศไทย ปี 2562. สไตล์ครีเอทีฟเฮ้าส์.
กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ. (2567). รายงานประจำปี 2567 (Annual Report 2024). https://www.nia.or.th/bookshelf/view/261
จีรกาญจน์ เต็มพรสิน และคณะ. (2566). การพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนเครือข่ายตามแนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับนักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (EDKKUJ), 46(2), 1-18.
เจษฎ์บดินทร์ จิตต์โศภิตานนท์ และคณะ. (2564). การออกแบบและพัฒนาโมเดลสิ่งแวดล้อมการเรียนรู้บนตามนวคอนสตรัคติวิสต์ที่ส่งเสริมการคิดสร้างสรรค์ของนักศึกษาระดับปริญญาตรีโดยบูรณาการระหว่างศาสตร์การสอนกับประสาทวิทยาศาสตร์. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น (EDKKUJ), 44(4), 132-150.
ชฏารัตน์ เฮงษฎีกุล. (2566). ความคิดสร้างสรรค์: เกิดขึ้นเองหรือพัฒนาได้. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 13(2), 122-130.
ธีรภัทร นาหนองตูม และคณะ. (2566). การส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์โดยใช้การเรียนแบบสร้างสรรค์เป็นฐานภายใต้สภาพแวดล้อมเมตาเวิร์ส สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนชุมแพศึกษา. วารสารราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 25(2), 25-37.
นฤพร ดาวเรือง. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ตามแนวคิดเชิงออกแบบเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร. https://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/bitstream/123456789/5944/3/NaruphonDaoruang.pdf
พิพัฒน์พงศ์ จิตต์เทพ และคณะ. (2564). การพัฒนาความสามารถการสร้างสรรค์นวัตกรรมทางสังคมในสาระภูมิศาสตร์ ด้วยกระบวนการจัดการเรียนรู้การคิดเชิงออกแบบของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(10), 78–93. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/250088/169960.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2567). ผลการประเมินด้านความคิดสร้างสรรค์ของ PISA 2022. https://pisathailand.ipst.ac.th/
สรายุธ รัศมี. (2567). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้บูรณาการสื่อมัลติมีเดีย เพื่อส่งเสริมการคิดแก้ปัญหาเชิงสร้างสรรค์ รายวิชาสังคมศึกษา ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารสังคมศึกษาปริทรรศน์, 1(1), 53-65.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2566). รายงานประจำปี ANNUAL REPORT 2023. https://www.onep.go.th/ebook/annualreport/annualreport2023.pdf
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ (พ.ศ. 2566-2570). https://www.nesdc.go.th/ewt_news.php?nid=13651
สุมาลี ชัยเจริญ. (2554). เทคโนโลยีการศึกษา: หลักการ ทฤษฎี สู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา.
Bednar, A. K. (1995). Theory into Practice. In G.J Anglin, (2nd ed) Instructional Technology: Past, Present, and Future. Educational Technology Publications.
Best, J. W. (1993). Research in Education (3rd ed.). Prentice-Hall.
Ericsson, K. A., and Kintsch, W. (1995). Long-term working memory. Psychological Review, 102, 211-245. https://doi.org/10.1037/0033-295X.102.2.211
Guilford, J. P. (1967). The Nature of Human Intelligence. McGraw-Hill.
Hannafin M. et al. (1999). In Charles M.Reigeluth (ED), Instructional-design Theories and Models: A New Paradigm of Constructional Theory. Volume II. Lawrence Erlbaum Associates.
Misara, S., and Nida Mitra, N. (2021). Environmental Issues: A Multidisciplinary Approach. Trident Enterprise, Noida (UP). https://www.researchgate.net/publication/350451410_
Oliver, R., and Herrington, J. (2000). Using Situated Learning as a Design Strategy for Web
Based Idea Group Publishing.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
