พฤติกรรมการตัดสินใจซื้อสินค้าอุปโภคบริโภค ผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของผู้สูงอายุ กลุ่มเบบี้บูมเมอร์ อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น
คำสำคัญ:
พฤติกรรมการตัดสินใจซื้อ, เครือข่ายสังคมออนไลน์, ผู้สูงอายุ, กลุ่มเบบี้บูมเมอร์บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบปัจจัยลักษณะทางประชากรศาสตร์กับปัจจัยส่วนประสมทางการตลาด ที่มีผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของผู้สูงอายุ กลุ่มเบบี้บูมเมอร์ และ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของผู้สูงอายุกลุ่มเบบี้บูมเมอร์ กลุ่มตัวอย่าง คือ กลุ่มผู้สูงอายุที่เกิดระหว่าง ปี พ.ศ. 2489 – 2507 ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น จำนวน 400 คน กำหนดขนาดตัวอย่างโดยใช้สูตรของคอแครนที่ระดับความเชื่อมั่น 95% เก็บตัวอย่างโดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบสมมติฐาน T-test, F-test และการวิเคราะห์องค์ประกอบ ผลการวิจัย1) พบว่าเพศที่แตกต่างกันมีความคิดเห็นต่อปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดไม่แตกต่างกัน ส่วนอายุที่แตกต่างกันมีความคิดเห็นต่อปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดแตกต่างกัน 2) พบว่าปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อ ผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของผู้สูงอายุกลุ่มเบบี้บูมเมอร์มี 8 ปัจจัยที่สำคัญ ประกอบด้วย ความน่าเชื่อถือ ชื่อเสียงของสินค้าและบริการ การเปรียบเทียบให้เห็นถึงส่วนต่างจากราคาปกติอย่างชัดเจน ความง่ายในการเข้าสู่ระบบทางเว็บไซต์ ความรวดเร็วในการค้นหาสินค้า ความสะดวกในการสั่งซื้อสินค้าบนออนไลน์ มีการสะสมแต้มเพื่อใช้เป็นส่วนลดในครั้งต่อ ๆ ไป ช่องทางชำระเงินที่หลากหลาย และความปลอดภัยในการชำระเงิน
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2565). แผนผู้สูงอายุแห่งชาติ ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2565-2580). https://www.m-society.go.th/home.php
กิตติพงษ์ จันทร์เพ็ญ. (2563). พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของผู้สูงอายุไทยในยุค 4.0. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 28(2), 114-135.
ฌัชฌานันท์ นิติวัฒนะ และคณะ. (2568). พฤติกรรมการเลือกร้านกาแฟท้องถิ่นผ่านสื่อโซเชียลเน็ตเวิร์คของผู้บริโภคในอําเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 15(1), 105-120.
ธนภัทร วรปัสสุ. (2564). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 4(2), 85-98.
นภวรรณ คณานุรักษ์. (2563). พฤติกรรมผู้บริโภคในยุคดิจิทัล: การเปลี่ยนแปลงและการปรับตัว. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พนิตา สุรชัยกุลวัฒนา และคณะ. (2563). ความกังวลด้านความปลอดภัยในการทำธุรกรรมออนไลน์ของผู้สูงอายุไทย. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ, 9(1), 92-109.
ภัทราพร พันธุรัตน์. (2564). การศึกษาประสบการณ์ผู้ใช้งานเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศ, 17(1), 44-59.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2563). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2563. พริ้นเทอรี่.
วรรณดี สุทธินรากร. (2564). การยอมรับเทคโนโลยีการชำระเงินออนไลน์ของผู้สูงอายุในเขตเมือง. วารสารการเงินการธนาคาร, 29(3), 67-82.
วรรณภา ลือกิตินันท์. (2563). พฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของผู้สูงอายุไทย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 8(1), 142-151.
วันวิสาข์ กระแสร์สินธุ์ และ ภูมิพัฒน์ พงศ์พฤฒิกุล. (2564). อิทธิพลของความไว้วางใจและการรับรู้คุณค่าต่อความตั้งใจซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์และการสื่อสาร, 16(2), 38-53.
ศรินทิพย์ กาสุขพันธ์. (2564). แนวทางการออกแบบเว็บไซต์ที่เป็นมิตรกับผู้สูงอายุ. วารสารนิเทศศาสตร์และนวัตกรรม, 8(1), 73-89.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2563). การบริหารการตลาดยุคใหม่ (ฉบับปรับปรุง). Diamond in Business World.
สมยศ วัฒนากมลชัย และคณะ. (2563). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับเทคโนโลยีพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ของผู้สูงอายุในประเทศไทย. วารสารระบบสารสนเทศด้านธุรกิจ, 6(3), 56-72.
สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์. (2564). รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2564. https://www.mdes.go.th/
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2564). การสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2564. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. https://www.nso.go.th/nsoweb/nso/survey_detail/jJ?set_lang=th
สุดาพร กุณฑลบุตร. (2564). ความกังวลด้านความปลอดภัยและการรับรู้ความเสี่ยงในการซื้อสินค้าออนไลน์ของผู้สูงอายุ. วารสารบริหารธุรกิจศรีนครินทรวิโรฒ, 12(1), 112-128.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). John Wiley & Sons.
Eastman, J. K., and Iyer, R. (2005). The impact of cognitive age on Internet use of the elderly: An introduction to the public policy implications. International Journal of Electronic Commerce, 9(2), 85-102. https://doi.org/10.1080/10864415.2004.11044338
Kotler, P. and Armstrong, G. (2018). Principles of marketing (17th ed.). Pearson Education.
Lissitsa, S., and Kol, O. (2016). Generation X vs. Generation Y – A decade of online shopping. Journal of Retailing and Consumer Services, 31, 304-312. https://doi.org/10.1016/j.jretconser.2016.04.015
Moschis, G. P. (2012). Consumer behavior in later life: Current knowledge, issues, and new directions for research. Psychology & Marketing, 29(2), 57-75. https://doi.org/10.1002/mar.20504
Schewe, C. D., and Meredith, G. (2004). Segmenting global markets by generational cohorts: Determining motivations by age. Journal of Consumer Behaviour, 4(1), 51-63. https://doi.org/10.1002/cb.157
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
