การพัฒนาแพลตฟอร์มธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์เพื่อส่งเสริมการขายผลิตภัณฑ์ ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดบุรีรัมย์

ปิติวรรณ ฝ้ายโคกสูง; คธาวุฒิ   จันบัวลา

ผู้แต่ง

ปิติวรรณ ฝ้ายโคกสูง สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์
คธาวุฒิ จันบัวลา สาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์

คำสำคัญ:

ธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์, วิสาหกิจชุมชน, แพลตฟอร์มดิจิทัล, การตลาดออนไลน์, เศรษฐกิจฐานราก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหาการดำเนินธุรกิจและการตลาดออนไลน์ ของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดบุรีรัมย์ 2) วิเคราะห์ความต้องการและศักยภาพในการใช้ธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ 3) ออกแบบและพัฒนาแพลตฟอร์มธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์ที่เหมาะสม และ 4) ทดสอบประสิทธิภาพและประเมินผลกระทบต่อยอดขาย ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน เก็บข้อมูลเชิงคุณภาพ จากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 18 คน ได้แก่ ผู้แทนกลุ่มวิสาหกิจชุมชน 10 คน เจ้าหน้าที่สนับสนุน 5 คน และผู้เชี่ยวชาญ 3 คน ส่วนข้อมูลเชิงปริมาณเก็บจากผู้ซื้อ นักท่องเที่ยว และผู้บริโภคที่เคยซื้อหรือรับรู้ผลิตภัณฑ์ชุมชน ผ่านช่องทางออนไลน์ จำนวน 400 คน และกลุ่มวิสาหกิจชุมชนที่ทดลองใช้แพลตฟอร์ม 5 กลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา Paired Samples t-test, One-way ANOVA และ Multiple Regression Analysis ที่ระดับนัยสำคัญ .05 ผลการวิจัยพบว่า 1) กลุ่มวิสาหกิจชุมชนมีปัญหาช่องทางจำหน่ายไม่ต่อเนื่อง ทักษะดิจิทัลจำกัด และขาดระบบสนับสนุนการตลาดออนไลน์ที่ครบวงจร 2) กลุ่มต้องการแพลตฟอร์มที่ใช้งานง่าย จัดการสินค้าได้เอง มีระบบชำระเงินปลอดภัย ติดตามคำสั่งซื้อได้ และมีต้นทุนเหมาะสม 3) แพลตฟอร์มที่พัฒนาขึ้นประกอบด้วยระบบหน้าร้านออนไลน์ หมวดหมู่สินค้า ค้นหาและกรองสินค้า รายละเอียดสินค้า ตะกร้าสินค้า ชำระเงิน จัดการคำสั่งซื้อ จัดการสินค้า และรายงานยอดขาย และ 4) หลังการใช้แพลตฟอร์ม ยอดขายเฉลี่ยเพิ่มขึ้นร้อยละ 34.70 คำสั่งซื้อเพิ่มขึ้นร้อยละ 41.04 ลูกค้าใหม่เพิ่มขึ้นร้อยละ 42.19 และต้นทุนการตลาดลดลงร้อยละ 18.50 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผู้ซื้อมีความพึงพอใจโดยรวมระดับมากที่สุด ( $\bar{X}$ =4.23) และผู้ขายมีความพึงพอใจโดยรวมระดับมาก ( $\bar{X}$ =4.12) แสดงให้เห็นว่าแพลตฟอร์มธุรกิจอิเล็กทรอนิกส์สามารถเพิ่มช่องทางการตลาด ยกระดับการแข่งขันและสนับสนุนเศรษฐกิจฐานรากได้อย่างเป็นรูปธรรม

เอกสารอ้างอิง

กรมการพัฒนาชุมชน. (2564). รายงานสถานการณ์วิสาหกิจชุมชนประเทศไทย. กระทรวงมหาดไทย.

กุสุมา สีดาเพ็ง. (2565). การพัฒนารูปแบบเทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อส่งเสริมศักยภาพผู้ประกอบการ กลุ่มวิสาหกิจชุมชนบ้านกองแหะ ตำบลโป่งแยง อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารลวะศรี, 6(2), 19–33.

พระราชบัญญัติส่งเสริมวิสาหกิจชุมชน พ.ศ. 2548. (2548). ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 122 ตอนที่ 6 ก. หน้า 1.

รัตน์ชฎาพร ศรีสุระ, สุพัตรา วะยะลุน, รัตนภรณ์ แซ่ลี้, และ วนษา สินจังหรีด. (2565). การพัฒนาแพลตฟอร์มออนไลน์เพื่อเสริมศักยภาพวิสาหกิจชุมชนบ้านท่าก่อ จังหวัดอุบลราชธานี โดยใช้แนวคิดแบบอไจล์. วารสารวิชาการเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 7(2), 66–79.

สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล. (2565). รายงานเศรษฐกิจดิจิทัลประเทศไทย. สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล.

Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.

Kotler, P. and Keller, K. L. (2016). Marketing management (15th ed.). Pearson.

Osterwalder, A. and Pigneur, Y. (2010). Business model generation: A handbook for visionaries, game changers, and challengers. John Wiley & Sons.

Parker, G. G., Van Alstyne, M. W. and Choudary, S. P. (2016). Platform revolution: How networked markets are transforming the economy—and how to make them work for you. W. W. Norton & Company.

Porter, M. E. (2001). Strategy and the Internet. Harvard Business Review, 79(3), 62–78.

Ramdansyah, A. D. and Taufik, H. E. R. (2017). Adoption model of e-commerce from SMEs perspective in developing country evidence: Case study for Indonesia. European Research Studies Journal, 20(4B), 227–243.

Venkatesh, V. and Davis, F. D. (2000). A theoretical extension of the technology acceptance model: Four longitudinal field studies. Management Science, 46(2), 186–204.

Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.

Yawised, K. and Apasrawirote, D. (2022). Factors influencing actual use of e-payment adoption by SMEs in Phitsanulok. Journal of Business, Economics and Communications, 17(4), 140–158.