การประกอบสร้างตัวตน และการเล่าเรื่องของอินฟลูเอนเซอร์ปัญญาประดิษฐ์ในสื่อดิจิทัล

ผู้แต่ง

  • นับทอง ทองใบ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
  • ชาญวิทย พรหมพิทักษ์ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม

คำสำคัญ:

การประกอบสร้างตัวตน, อินฟลูเอนเซอร์ปัญญาประดิษฐ์, การเล่าเรื่อง

บทคัดย่อ

บทความวิชาการนี้มุ่งสำรวจปรากฏการณ์อินฟลูเอนเซอร์ปัญญาประดิษฐ์ ในฐานะนวัตกรรมการสื่อสารรูปแบบใหม่ ผ่านกรอบแนวคิดการประกอบสร้างตัวตนและการเล่าเรื่องในสื่อดิจิทัล โดยศึกษาเปรียบเทียบกรณีศึกษาของอินฟลูเอนเซอร์ปัญญาประดิษฐ์ที่โดดเด่นทั้งในระดับโลกและระดับประเทศ 6 คน ผลการศึกษาพบว่า หัวใจสำคัญของการสร้างอินฟลูเอนเซอร์ปัญญาประดิษฐ์ไม่ใช่เพียงการใช้เทคโนโลยีล้ำสมัย แต่คือศิลปะการปรุงแต่งความจริงให้ดูจริงใจ  เพื่อก้าวข้ามสภาวะความน่ากลัวของหุ่นยนต์ และกลายมาเป็นการสร้างความผูกพันกับผู้ชม ลักษณะเด่นของการประกอบสร้างตัวตนในปัจจุบัน คือการผสานความงามที่สมบูรณ์แบบทางสายตาเพื่อเป็นทั้งพรีเซนเตอร์เสมือนที่สะท้อนภาพลักษณ์และตอบโจทย์ความปลอดภัยของแบรนด์ รวมทั้งการใช้กลยุทธ์การเล่าเรื่องมุ่งเน้นให้เกิดผลทางอารมณ์ซึ่งแสดงความเปราะบางแบบมนุษย์  เพื่อลดทอนความเป็นปัญญาประดิษฐ์ ดังนั้นบทบาทของนักนิเทศศาสตร์ในอนาคตจึงกำลังเปลี่ยนผ่านไปเป็น "ผู้กำกับความจริงเสมือน"  ที่ต้องบริหารจัดการทั้งข้อมูล จิตวิทยา และจริยธรรมสื่ออย่างสมดุล

เอกสารอ้างอิง

เข็มทอง ชัยสุวรรณ์. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับ Virtual Influencers ในการนำเสนอกลุ่มสินค้า Fashion Lifestyle บน Instagram ของผู้บริโภคกลุ่มเจเนอเรชันวาย [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ปัทมพร ภูมิพันธ์ และสุชัญญา สายชนะ. (2566). อิทธิพลของการทำการตลาดแบบอาศัยบุคคลที่มีชื่อเสียงเสมือนจริงต่อความตั้งใจใช้บริการเครือข่ายโทรศัพท์มือถือเอไอเอสและทรูของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์เครือข่ายวิจัยประชาชื่น, 5(2), 1-14. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/prn/article/view/266150

ปิยพร ธุระกิจ. (2566). อิทธิพลจากผู้ทรงอิทธิพลเสมือนจริง (Virtual Influencer) ที่มีต่อความตั้งใจซื้อสินค้าแฟชั่นบนอินสตาแกรม [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Ahn, D. K., and Kim, S. I. (2023). Virtual human definition by analyzing virtuality concepts. Archives of Design Research, 36(4), 193–209.

Baudrillard, J. (1981). Simulacra and simulation. University of Michigan Press.

Bloomberg. (2020, October 29). Virtual Influencers Make Real Money While Covid Locks Down Human Stars. https://www.bloomberg.com/news/features/2020-10-29/lil-miquela-lol-s-seraphine-virtual-influencers-make-more-real-money-than-ever

Burden, D. and Savin-Baden, M. (2019). Virtual humans: Today and tomorrow. Chapman and

Hall/CRC.

Euronews. (2023, November 23). Meet the first Spanish AI model earning up to €10,000 permonth. https://www.euronews.com/next/2023/11/23/meet-the-first-spanish-ai-model-earning-up-to-10000-per-month

Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York University Press.

Lou, C., Kiew, S. T. J., and Chen, T. (2022). Authentically Fake? How Consumers Respond to the Influence of Virtual Influencers. Journal of Advertising, 51(3), 360–376. https://doi.org/10.1080/00913367.2022.2149641

Manovich, L. (2001). The language of new media. MIT Press.

Mori, M. (1970). The uncanny valley. Energy, 7(4), 33–35.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-30

รูปแบบการอ้างอิง

ทองใบ น. ., & พรหมพิทักษ์ ช. . (2026). การประกอบสร้างตัวตน และการเล่าเรื่องของอินฟลูเอนเซอร์ปัญญาประดิษฐ์ในสื่อดิจิทัล. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 16(1), 259–271. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/neuarj/article/view/286653

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ