ปัญหาทางกฎหมายในการกำกับดูแลและคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของเด็ก และเยาวชนเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มุ่งศึกษาเกี่ยวกับปัญหาทางกฎหมายในการกำกับดูแลและคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของเด็กและเยาวชนเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคล ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) แนวคิด ทฤษฎี และหลักการเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวและข้อมูลส่วนบุคคลของเด็กในยุคดิจิทัล 2) มาตรการทางกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคลของเด็กในยุคดิจิทัลของกฎหมายระหว่างประเทศ กฎหมายต่างประเทศ และกฎหมายไทย 3) วิเคราะห์ปัญหาการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคลของเด็กในยุคดิจิทัล 4) แนวทางการแก้ไขปัญหาการคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวเกี่ยวกับข้อมูลส่วนบุคคลของเด็กในยุคดิจิทัล ผลการศึกษาพบว่า แม้ว่าพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูล       ส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มาตรา 20 ได้บัญญัติหลักเกณฑ์การขอความยินยอมของผู้เยาว์ไว้ แต่มิได้กำหนด บทนิยามคำว่าเด็กและเกณฑ์อายุสำหรับการให้ความยินยอมทางดิจิทัลที่ชัดเจน โดยผูกโยงกับเกณฑ์บรรลุ  นิติภาวะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ และขาดหลักเกณฑ์เฉพาะในการควบคุมการประมวลผลข้อมูลภายหลังได้รับความยินยอม ตลอดจนขาดความชัดเจนในเรื่องสถานะของความยินยอมเมื่อพ้นจากภาวะผู้เยาว์ และมีข้อจำกัดในการใช้สิทธิขอให้ลบข้อมูล รวมถึงขาดหน่วยงานกำกับดูแลที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านเด็ก ส่งผลให้การคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของเด็กในยุคดิจิทัลขาดประสิทธิภาพและไม่สามารถรับมือกับภัยคุกคามทางเทคโนโลยีได้ ดังนั้น ในการวิจัยนี้จึงเสนอให้มีกฎหมายเกี่ยวกับ        การคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลสำหรับเด็กและเยาวชนในสภาพแวดล้อมดิจิทัล ประกอบด้วยสาระสำคัญดังนี้ 1) บทนิยามและเกณฑ์อายุของเด็กสำหรับการให้ความยินยอมทางดิจิทัล 2) การบังคับใช้มาตรการคุ้มครองเชิงรุกและมาตรฐานความปลอดภัยโดยการออกแบบ 3) การสร้างกลไกจัดการวงจรชีวิตข้อมูลและรับรองสิทธิที่จะถูกลืมเมื่อพ้นจากภาวะผู้เยาว์ และ 4) การแต่งตั้งคณะอนุกรรมการผู้เชี่ยวชาญเฉพาะกิจด้านเด็กและเยาวชน และเจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลสำหรับเด็ก