การศึกษาผลกระทบของการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ต่อการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดขอนแก่น

ธวัช  ทะเพชร; สุปวีณา   หลักทรัพย์; นิรดา  สว่างอารมย์

ผู้แต่ง

ธวัช ทะเพชร หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
สุปวีณา หลักทรัพย์ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
นิรดา สว่างอารมย์ หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

คำสำคัญ:

ผลกระทบของการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI), การสื่อสารภาษาอังกฤษ, นักศึกษา

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับผลกระทบของการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการสื่อสารภาษาอังกฤษ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลกระทบของการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการสื่อสารภาษาอังกฤษ และ 3) เพื่อพัฒนาแนวทางการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดขอนแก่น การวิจัยเป็นแบบผสมผสานระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและนักศึกษาสาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดขอนแก่น จำนวน 100 คน ได้มาจากการคัดเลือกแบบเจาะจง และกลุ่มเป้าหมายเชิงคุณภาพ ได้แก่ อาจารย์ผู้สอน จำนวน 10 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เชิงลึก สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณโดยวิธี Stepwise ร่วมกับการวิเคราะห์เชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า : 1) ระดับผลกระทบของการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence: AI) ในการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักศึกษามหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดขอนแก่น โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( $\bar{X}$ = 3.04, S.D. = 0.48) โดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ ด้านความมั่นใจในการสื่อสารภาษาอังกฤษ ด้านทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ และด้านการเรียนรู้และการพัฒนาตนเอง ตามลำดับ 2) ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในการสื่อสารภาษาอังกฤษอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ได้แก่ ด้านทักษะทางเทคโนโลยีของนักศึกษา ด้านการเข้าถึงและการใช้เทคโนโลยี AI และด้านทัศนคติและการรับรู้ต่อปัญญาประดิษฐ์ (AI) โดยมีค่าสัมประสิทธิ์การพยากรณ์ในคะแนนดิบเท่ากับ .334, .254 และ .109 ตามลำดับ และ 3) แนวทางการพัฒนาเสนอให้มุ่งเน้นการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) เป็นเครื่องมือสนับสนุนการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษ ควบคู่กับการส่งเสริมการใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) อย่างมีวิจารณญาณและมีจริยธรรม รวมถึงการบูรณาการปัญญาประดิษฐ์ (AI) ในกระบวนการจัดการเรียนการสอนและการสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการใช้ภาษาอังกฤษ เพื่อให้การใช้ AI เกิดประโยชน์สูงสุดและมีความยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

ฐิตารีย์ จันทรวัทน์, ภาสกร เรืองรอง และพิชญาภา ยวงสร้อย. (2568). ปัญญาประดิษฐ์เพื่อการเรียนรู้เชิงรุก: ยกระดับทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักศึกษาระดับอาชีวศึกษา. วารสารสังคมศาสตร์ และวัฒนธรรม, 9(7), 199-213.

ธวัช ทะเพชร และรัชฎาพร ดาวเศรษฐ์.(2565). ปัจจัยที่มีผลต่อความวิตกกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดขอนแก่น. วารสารพุทธปรัชญาวิวัฒน์, 6(2), 341-352.

อภิสิทธิ์ อินทปัน และวราภรณ์ ไทยมา. (2569). การพัฒนาทักษะการสื่อสารภาษาอังกฤษโดยใช้ปัญญาประดิษฐ์สำหรับนักเรียนโรงเรียนบ้านไสดง สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3. วารสารปราชญ์ประชาคม, 4(1), 189–197.

Kukulska-Hulme, A. (2020). Mobile-assisted language learning [Revisited]. In P. Rebuschat (Ed.), The Cambridge handbook of language learning (pp. 217–235). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/9781108585709.014

Luckin, R., Holmes, W., Griffiths, M., and Forcier, L. B. (2016). Intelligence unleashed: An argument for AI in education. Pearson Education.

O’Neill, R., and Russell, A. (2019). Stop! Grammar time: University students’ perceptions of the automated feedback program Grammarly. Australasian Journal of Educational Technology, 35(1), 42–56. https://doi.org/10.14742/ajet.3795

Office of the Education Council. (2019). Education in Thailand 2018. Ministry of Education.