A A study of digital academic administration in schools under the Ubon Ratchathani Primary Educational Service Area Office 4.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to (1) examine the conditions of academic administration using digital systems in schools under the Ubon Ratchathani Primary Educational Service Area Office 4, (2) compare the administration classified by position, work experience, and school size, and (3) identify guidelines for digital-based academic administration. The sample consisted of 160 school administrators and teachers, determined using the Krejcie and Morgan table. Research instruments included a five-point rating scale questionnaire and a structured interview, with a reliability coefficient of .83. Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation, t-test, F-test, and content analysis
Article Details
References
ชัยยงค์ พรหมวงศ์. (2564). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 11(2), 245–260.
จรุณี เก้าเอี้ยน. (2568). ภาวะผู้นำดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลกับประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานราธิวาส เขต 1. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 15(3–4), 2307–2321.
ทิศนา แขมมณี. (2562). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษายุคดิจิทัล (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนากร ชมเชย. (2567). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคประเทศไทย 4.0 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชุมพร เขต 1. วารสารวิชาการการจัดการภาครัฐและเอกชน, 6(2), 34–47.
ธันยากร บุญจอม. (2568). การบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 13(52), 99–108.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2560). การประกันคุณภาพการศึกษา: แนวคิดและการปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิตยา ตุ๊กสันเทียะ. (2567). การบริหารงานวิชาการยุคดิจิทัลของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารการบริหารการศึกษา มมร. วิทยาเขตร้อยเอ็ด, 4(2), 1–12.
ประสาท เนืองเฉลิม. (2565). การบริหารการศึกษาด้วยเทคโนโลยีดิจิทัล: ทฤษฎีและการปฏิบัติ. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิมพ์ชญา ศิลปอนันต์. (2565). การศึกษาองค์ประกอบการบริหารงานวิชาการเพื่อพัฒนาทักษะศตวรรษที่ 21. ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
วราริณี มิ่งภู. (2565). การศึกษาสภาพการบริหารงานวิชาการในยุคดิจิทัลของสถานศึกษาจังหวัดนครสวรรค์ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
วิจารณ์ พานิช. (2566). การบริหารวิชาการในอนาคต. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมศักดิ์ คงเที่ยง. (2561). การบริหารและการจัดการศึกษา: ทฤษฎีสู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 5). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4. (2567). รายงานสถานภาพการศึกษา ปีการศึกษา 2566. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566a). แนวทางการบริหารจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566b). แนวทางการพัฒนาการศึกษาด้วยเทคโนโลยีดิจิทัลสำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Boschee, B. F., Boschee, F., Glatthorn, A. A., & Whitehead, B. M. (2019). Curriculum leadership: Strategies for development and implementation (5th ed.). SAGE Publications.
Hattie, J. (2017). Visible learning for teachers: Maximizing impact on learning. Routledge.
Innovation Development Office. (2017). Visible learning for teachers: Maximizing impact on learning. Routledge.
Marzano, R. J., Warrick, P. B., & Simms, J. A. (2021). A handbook for high reliability schools: The next step in school reform (2nd ed.). Solution Tree Press.
