การรับรู้ประโยชน์และแรงผลักดันจากครอบครัวที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรม ที่จะใช้งานสื่อสังคมของผู้สูงอายุในพื้นที่จังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย
คำสำคัญ:
การรับรู้ประโยชน์, แรงผลักดันจากครอบครัว , ความตั้งใจเชิงพฤติกรรม , การใช้งานสื่อสังคม, ผู้สูงอายุบทคัดย่อ
บทความนี้ศึกษาการพัฒนาแบบจำลองสมการเชิงโครงสร้างความสัมพันธ์ของปัจจัยการรับรู้ประโยชน์
และแรงผลักดันจากครอบครัว และศึกษาเส้นทางอิทธิพลของปัจจัยการรับรู้ประโยชน์และแรงผลักดันจากครอบครัวที่มีต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมที่จะใช้งานสื่อสังคมของผู้สูงอายุในพื้นที่จังหวัดภาคใต้ของประเทศไทย ใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณด้วยแบบสอบถามออนไลน์ โดยสุ่มตัวอย่างตามสะดวก ผู้มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป ที่มีภูมิลำเนาอยู่ในภาคใต้และใช้งานสื่อสังคมในชีวิตประจำวัน จำนวน 400 คน จากนั้นวิเคราะห์ข้อมูลด้วยแบบจำลองสมการเชิงโครงสร้างกำลังสองน้อยที่สุดบางส่วน ผลการศึกษาพบว่า การรับรู้ประโยชน์และแรงผลักดันจากครอบครัว สามารถอธิบายความแปรปรวนของความตั้งใจเชิงพฤติกรรมที่จะใช้งานสื่อสังคมได้ร้อยละ 59.50 กล่าวคือ ประสิทธิภาพการทำนายของโมเดลการรับรู้ประโยชน์และแรงผลักดันจากครอบครัว มีความสามารถในการอธิบายความตั้งใจเชิงพฤติกรรมที่จะใช้งานสื่อสังคมได้ในระดับปานกลาง สำหรับผลการวิเคราะห์สัมประสิทธิ์เส้นทาง พบว่า การรับรู้ประโยชน์มีอิทธิพลต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมที่จะใช้งานสื่อสังคมอยู่ที่ 0.488 และแรงผลักดันจากครอบครัวมีอิทธิพลต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมที่จะใช้งานสื่อสังคมอยู่ที่ 0.114 อธิบายได้ว่า การที่ผู้สูงอายุจะมีความตั้งใจเชิงพฤติกรรมที่จะใช้งานสื่อสังคมขึ้นอยู่กับการรับรู้ประโยชน์ของสื่อสังคมหรือการได้รับแรงผลักดันจากครอบครัวหรือทั้งสองปัจจัยร่วมกัน
เอกสารอ้างอิง
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2566). สถิติผู้สูงอายุ. https://www.dop.go.th/th/know/side/1/1/2449
เกศกนก ยิ้มแย้ม. (2562). ความตั้งใจในการเลือกใช้แอปพลิเคชันไลน์ของกลุ่มผู้สูงอายุ [วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:169391
เจนจิรา เชื้อประดิษฐ์ และ กิรติ คเชนทวา. (2563). การยอมรับเทคโนโลยีการใช้แอปพลิเคชันไลน์ของผู้สูงอายุในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, 2(2), 1-17. https://so10.tci-thaijo.org/index.php/msdru/article/view/142
เฉลิมศักดิ์ บุญประเสริฐ. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับการใช้แอปพลิเคชั่นไลน์ของผู้สูงอายุ [การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่]. http://cmruir.cmru.ac.th/bitstream/123456789/
/1/F432981.pdf
ดนัย วาณิชยานุเคราะห์, ศิริวรรณ อนันต์โท และ สันทัด ทองรินทร์. (2560). กระบวนการยอมรับอินเทอร์เน็ตเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี. 11(2). 62-73. https://cms.dru.ac.th/jspui/handle/123456789/1564
ธาดาธิเบศร์ ภูทอง และ นัทธมน มั่งสูงเนิน. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจในการยอมรับบริการสุขภาพผ่านโทรศัพท์เคลื่อนที่ของผู้สูงอายุ. วารสารอิเล็กทรอนิกส์ Veridian มหาวิทยาลัยศิลปากร (มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ), 10(3), 548-566. https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/view/104191
นฤบาล ยมะคุปต์. (2562). การซื้อสินค้าออนไลน์บนโทรศัพท์เคลื่อนที่ของผู้บริโภคในจังหวัดสงขลา: ทัศนคติที่มีต่อการใช้ การรับรู้ประโยชน์ และการรับรู้ว่าใช้งานง่าย. BU Academic Review, 18(1), 18-33. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/buacademicreview/article/view/151209
ลฎาภา แผนสุวรรณ์ และ จิตาพัชญ์ ไชยสิทธิ์. (2562). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความต้องการเรียนรู้สื่อเทคโนโลยีในยุคหลอมรวมเทคโนโลยีของผู้สูงอายุในจังหวัดนครสวรรค์. RMUTT Global Business and Economics Review, 14(2), 99-118. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/RMUTT-Gber/article/view/241322
ศิริวรรณ อรุณทิพย์ไพฑูรย์. (2563). สังคมสูงวัย...ความท้าทายประเทศไทย. กรมกิจการผู้สูงอายุ. https://www.dop.go.th/th/know/3/276
อุมาวรรณ วาทกิจ. (2567). การศึกษาประสบการณ์และการยอมรับเทคโนโลยีที่มีผลต่อความตั้งใจใช้โซเชียลมีเดียของ
ผู้สูงอายุในจังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(1), 133-146. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/neuarj/article/view/270933
Ahmed, Y. A., & Khurshid, M. M. (2023). Factors impacting the behavioral intention to use social media for knowledge sharing: Insights from disaster relief practitioners. Interdisciplinary Journal of Information, Knowledge, and Management, 18, 269-300. https://doi.org/10.28945/5103
Akar, E., & Mardikyan, S. (2014). Analyzing factors affecting users’ behavior intention to use social media: twitter case. International Journal of Business and Social Science, 5(11), 85-95. http://ijbssnet.com/journals/Vol_5_No_11_1_October_2014/9.pdf
Al-Ammary, J. H., Al-Sherooqi, A. K., & Al-Sherooqi, H. K. (2014). The acceptance of social networking as a learning tools at University of Bahrain. International Journal of Information and Education Technology, 4(2), 208-214. https://doi.org/10.7763/IJIET.2014.V4.400
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340. https://doi.org/10.2307/249008
Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M., & Sarstedt, M. (2017). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM). (2nd ed.). SAGE. https://lccn.loc.gov/2016005380
Hossain, Md. M., Islam, K. M. Z., Masud, A. A., Biswas, S., & Hossain, Md. A. (2021). Behavioral intention and continued adoption of Facebook: An exploratory study of graduate students in Bangladesh during the COVID-19 pandemic. Management 25(2). 153-186. https://doi.org/10.2478/manment-2019-0078
Kemp, S. (2024). Digital 2024: Thailand. DataReportal. https://datareportal.com/reports/digital-2024-thailand
Marikyan, D., & Papagiannidis, S. (2023). Technology acceptance model: A review. In S. Papagiannidis (Ed.), TheoryHub Book [online]. https://open.ncl.ac.uk/theories/1/technology-acceptance-model/
Numkingston. (2021). Social media และ social network คืออะไร? แตกต่างกันอย่างไร? TumWai Digital Agency. https://www.tumwai.com/tips/1739.html
Ooi, C. S., Siah, P. C., & Low, S. K. (2020). Intention to use social networking sites among Malaysian Chinese older adults. Makara Human Behavior Studies in Asia, 24(1), 47-55. https://scholarhub.ui.ac.id/hubsasia/vol24/iss1/7/
Paitoonpong, S. (2023). Promotion of active aging and quality of life in old age and preparation for complete aged society in Thailand. TDRI Quarterly Review, 38(3), 3-13. https://tdri.or.th/wp-content/uploads/2023/12/Volume-38-Number-3-September-2023.pdf
Pal, D., Funilkul, S., Vanijja V., & Papasratorn, B. (2018). Analyzing the elderly users’ adoption of smart-home services. IEEE Access, 6, 51238-51252. https://doi.org/10.1109/ACCESS.2018.2869599
Ramayah, T., Cheah, J. -H., Chuah, F., Ting, H., & Memon, M. A. (2018). Partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM) using SmartPLS 3.0: An updated guide and practical guide to statistical analysis (2nd ed.). Pearson. https://www.researchgate.net/publication/330144761
Sagnier, C., Loup-Escande, E., Lourdeaux, D., Thouvenin, I., & Valléry, G. (2020). User acceptance of virtual reality: An extended technology acceptance model. International Journal of Human–Computer Interaction, 36(11), 993-1007. https://doi.org/10.1080/10447318.2019.1708612
Siah, P. C., Ooi, C. S., Binti, W., Zaman, K., & Low, S. K. (2020). Social networking sites usage and quality of life among senior citizens. Asian Journal of Social Health and Behavior, 6(2), 79-85 https://journals.lww.com/shbh/fulltext/2023/06020/social_networking_sites_usage_and_quality_of_life.5.aspx
Venkatesh, V., & Davis, F. D. (2000). A theoretical extension of the technology acceptance model: Four longitudinal field studies. Management Science, 46(2), 186-204. https://doi.org/10.1287/mnsc.46.2.186.11926
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารกิจการสื่อสารดิจิทัล
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ปรากฏในวารสารกิจการสื่อสารดิจิทัล เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักงาน กสทช. ซึ่งสำนักงาน กสทช. เปิดโอกาสให้สาธารณะหรือบุคคลทั่วไปสามารถนำผลงานไปเผยแพร่ คัดลอก หรือตีพิมพ์ซ้ำได้ ภายใต้สัญญาอนุญาตแบบเปิด (Creative Commons: CC) โดยมีเงื่อนไขสำหรับผู้ที่นำผลงานไปใช้ต้องระบุอ้างอิงแหล่งที่มา (Attribution: BY) ห้ามดัดแปลง (NoDerivatives: ND) และต้องไม่ใช้เพื่อการค้า (NonCommercial: NC) เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากสำนักงาน กสทช.
อนึ่ง ข้อความ ตาราง และภาพที่ปรากฏในบทความซึ่งได้รับการตอบรับให้ตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์ โดยไม่ผูกพันต่อ กสทช. และสำนักงาน กสทช. หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้นิพนธ์แต่ละท่านต้องรับผิดชอบบทความของตนเองแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับ กสทช. และสำนักงาน กสทช. แต่ประการใด
