ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เซรามิก ในจังหวัดลำปางผ่านเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์
คำสำคัญ:
ส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์, ผลิตภัณฑ์เซรามิก, การตัดสินใจซื้อ, เว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อผลิตภัณฑ์เซรามิก ประเภทของตกแต่งและประดับสวนในจังหวัดลำปางผ่านเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ สินค้ากลุ่มนี้เป็นสินค้าที่มีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมและมีบทบาทสำคัญในเศรษฐกิจท้องถิ่น แต่มีงานวิจัยเกี่ยวกับสินค้ากลุ่มนี้ค่อนข้างจำกัด กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริโภคที่อาศัยอยู่ในจังหวัดลำปางและมีประสบการณ์ในการซื้อผลิตภัณฑ์เซรามิกผ่านเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ จำนวน 385 คน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก (Accidental Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ได้แก่ ด้านการรักษาความเป็นส่วนตัว ด้านผลิตภัณฑ์ ด้านการให้บริการส่วนบุคคล ด้านการส่งเสริมการตลาด และด้านช่องทางการจัดจำหน่าย ปัจจัยเหล่านี้มีอิทธิพลร่วมกันต่อการตัดสินใจซื้อคิดเป็นร้อยละ 39.60
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาธุรกิจการค้า. (2554). มาตรฐานการพัฒนาผู้ประกอบการพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์. สำนักพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ กรมพัฒนาธุรกิจการค้า.
กำธร แจ่มจำรัส และคณะ. (2565). การยกระดับและเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ของฝากของที่ระลึกของแหล่งท่องเที่ยวสัมผัสเสน่ห์วิถีชีวิตเมืองกรุงเก่า จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารศิลปการจัดการ, 6(3), 1585–1603.
คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. (2566). รายงานประจำปี 2566 คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง. คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.
จิดาภา รุ่งวิทู และ ชลลดา สัจจานิตย์. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจสมัครเป็นสมาชิก Spotify Premium .วารสารนวัตกรรมธุรกิจ การจัดการและสังคมศาสตร์, 3(2), 36–51.
ชงโค ดรลาดพันธุ์ และ วิษณุ สุมิตสวรรค์. (2563). การตัดสินใจซื้อสินค้าอุปโภคผ่านสื่อเครือข่ายออนไลน์ ของผู้บริโภคในเขตเทศบาลนครขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(6), 118–131.
ณฐภศา เดชานุเบกษา. (2565). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์และรูปแบบเครื่องมือสื่อสารตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ้าไทยและผ้าพื้นเมืองบนตลาดออนไลน์ในจังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิจัยวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 6(2), 106–121.
ณัตตยา เอี่ยมคง. (2565). ปัจจัยส่วนผสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกสินค้าวิสาหกิจชุมชนผ่านระบบพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์. วารสารเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มทร.พระนคร, 7(1), 9–20.
ธีรวุฒิ ชูประเสริฐสุข และคณะ. (2565). ส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าของร้านโชคเจริญทรัพย์. วารสารวิทยาการจัดการและการสื่อสาร, 1(2), 91–110.
นุสรา แสงอร่าม และคณะ. (2566). แนวทางการทำการตลาดเพื่อสร้างคุณค่าและยกระดับผลิตภัณฑ์เซรามิกของผู้ประกอบการระดับครัวเรือนจังหวัดลำปาง. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 11(3), 204–214.
พงศธร ศักดิ์ดาภิวัฒน์ และ ฐิตารีย์ ศิริมงคล. (2567). อิทธิพลส่วนประสมทางการตลาดที่มีผลต่อการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าผ่านแอปพลิเคชัน TikTok ของกลุ่ม Generation Z ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(4), 104–120.
พรรณ์ธิดา เหล่าพวงศักดิ์. (2563). การประยุกต์ภูมิปัญญาท้องถิ่นเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มในผลิตภัณฑ์มะพร้าวตามแนวเศรษฐกิจสร้างสรรค์ของวิสาหกิจชุมชนจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 7(1), 95–108.
พรรณภา สรสิทธิ์. (2566). ผลกระทบส่วนประสมการตลาดออนไลน์และพฤติกรรมการซื้อสินค้าออนไลน์ที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อสินค้าผ่านเว็ปไซต์ LAZADA Thailand ของผู้บริโภคในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14(3), 123–138.
รัชชานนท์ ชัยเจริญ และ ประพล เปรมทองสุข. (2566). อิทธิพลของความปลอดภัยในการซื้อสินค้าออนไลน์และคุณภาพของสินค้าที่มีต่อความไว้วางใจและความจงรักภักดีของผู้ซื้อสินค้าออนไลน์. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(2), 291–304.
วริศรา สู้สกุลสิงห์ และ วราวุธ ฤกษ์วรารักษ์. (2563). ปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อเสื้อผ้าแฟชั่นผ่านเว็บไซต์พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก. วารสารเศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 12(1), 99–117.
วรีวรรณ เจริญรูป และคณะ. (2562). การพัฒนาผลิตภัณฑ์ภูมิปัญญาท้องถิ่นด้วยการสร้างคุณค่าและ มูลค่าเพิ่ม. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 6(2), 315–330.
วิเชียร วงศ์ณิชชากุล. (2550). การบริหารการส่งเสริมการตลาด. มหาวิทยาลัยกรุงเทพฯ.
วิวัฒน์ วนาสุวรรณกุล และ ยุพาวรรณ วรรณวาณิชย์. (2566). อิทธิพลของส่วนประสมทาง การตลาดออนไลน์ที่ส่งผลต่อการตัดสินใจซื้อนาฬิกาข้อมือผ่านติ๊กต็อกไลฟ์. Procedia of Multidisciplinary Research, 1(5), 36.
วิศิษฐ์ ฤทธิบุญไชย และคณะ. (2567). ส่วนประสมทางการตลาดสมัยใหม่ที่มีผลต่อความตั้งใจซื้อซ้ำในการช้อปปิ้งออนไลน์ของลูกค้าในกรุงเทพฯ และปริมณฑล. วารสารปรัชญาดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 3(2), 31–47.
วีรยุทธ ชุติมารังสรรค์ และ ณัฐกานต์ ชุติมารังสรรค์. (2566). ผลิตภัณฑ์และการส่งเสริมการตลาดมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจใช้แอปพลิเคชันสั่งอาหารแบบเดลิเวอรี่. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย, 18(63), 60–67.
ศิริชัย พงษ์วิชัย. (2558). การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยคอมพิวเตอร์ (พิมพ์ครั้งที่ 25). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2552). การบริหารการตลาดยุคใหม่ (Marketing Management) (ฉบับปรับปรุงใหม่ปี 2552). บริษัทธรรมสารจำกัด.
สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดลำปาง. (2565). แผนปฏิบัติการด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมจังหวัดลำปาง ปี 2565. สำนักงานอุตสาหกรรมจังหวัดลำปาง.
Armstrong, Gary and Kotler, Philip. (2009). Marketing An Introduction [หลักการตลาด] (พิมครั้งที่ 2). เพียร์สัน เอ็ดดูเคชั่น อินโดไชน่า.
Best, John W. (1970). Research in Education. Prentice-Hall.
Chaffey, D., and Smith, P. R. (2017). Digital marketing excellence: Planning, optimizing and integrating online marketing (5th ed.). Routledge.
Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Routledge.
Grewal, D., and Levy, M. (2008). Marketing. McGraw-Hill Irwin.
Kotler, P. (2017). Philip Kotler some of my adventures in marketing. Journal of historical research in marketing, 9(2), 203-208.
Kotler, P., and Keller, K. L. (2012). Marketing management (14th ed.). Pearson Prentice Hall.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
