การศึกษาความสำเร็จในการบริหารแผนงบประมาณรายจ่าย ของคณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

ประภานิช  ดวงเพ็ชร; ณันธภัท  พรมดวง

ผู้แต่ง

ประภานิช ดวงเพ็ชร คณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
ณันธภัท พรมดวง คณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

คำสำคัญ:

การบริหารแผนงบประมาณ, งบประมาณรายจ่าย

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับความสำเร็จในการบริหารแผนงบประมาณรายจ่าย ของคณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคม 2) เพื่อเปรียบเทียบความสำเร็จในการบริหารแผนงบประมาณฯ ของบุคลากรที่มีคุณลักษณะแตกต่างกัน เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ศึกษากลุ่มตัวอย่าง จำนวน 43 ตัวอย่าง แบ่งเป็น บุคลากรสายวิชาการ จำนวน 27 คน บุคลากรสายปฏิบัติการ จำนวน 16 คน ดำเนินการโดย 1) การรวบรวมข้อมูล ด้านเอกสารงบประมาณภายใต้การดำเนินโครงการ จากเงินรายได้คณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคมในด้านการจัดตั้งโครงการ งบประมาณ แผนงาน การนำแผนไปปฏิบัติ การรายงานผล การดำเนินงานของโครงการเมื่อแล้วเสร็จ ตั้งแต่เริ่มการจัดตั้งคณะบริหารธุรกิจเพื่อสังคมย้อนหลัง 5 ปี (พ.ศ. 2561 – 2565) และ 2) การรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการใช้งบประมาณรายจ่ายจากเงินรายได้ในด้าน กิจกรรม/โครงการ จากกลุ่มบุคลากรสายวิชาการ และบุคลากรสายปฏิบัติการ ผลการวิจัยพบว่าโดยรวมบุคลากรมีความคิดเห็นเกี่ยวกับความสำเร็จในการบริหารงบประมาณอยู่ในระดับมาก และเมื่อเปรียบเทียบความแตกต่าง ของความสำเร็จในการบริหารงบประมาณระหว่างบุคลากรที่มีและไม่มีประสบการณ์ในการเป็นผู้กำหนดงบประมาณ พบว่าประเภทของบุคลากร อายุงาน ประสบการณ์ในการเป็นหัวหน้าในการดำเนินกิจกรรม/โครงการในการใช้งบประมาณ ประสบการณ์การเป็นผู้ดำเนินการเขียนกิจกรรม/โครงการ และประสบการณ์ ในการเป็นผู้กำหนดงบประมาณในการจัดกิจกรรม/โครงการ เป็นปัจจัยที่ทำให้ความสำเร็จในการบริหารงบประมาณมีความแตกต่างกันในรายประเด็นต่าง ๆ

เอกสารอ้างอิง

รัตติยา สัจจภิรมย์. (2561). ปัจจัยที่มีผลต่อการบริหารงบประมาณรายจ่ายเงินรายได้ของมหาวิทยาลัยมหาสารคาม. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

สัญญา เคณาภูมิ และ เสาวลักษณ์ โกศลกิตติอัมพร. (2560). กรอบแนวคิดการศึกษาการวางแผน และการบริหารแผน. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 4(2), 389-411.

สิรินรดา เกตุรักษ์ และ อำนวย ทองโปร่ง. (2566). การบริหารงบประมาณแบบมุ่งเน้นผลงานของสถานศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทรา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 6(3), 158–170.

แสวง รัตนมงคลมาศ. (2514). ประสิทธิภาพในการบริหารรัฐกิจ. ธรรมสาร.

อนันต์ เกตุวงศ์. (2541). หลักและเทคนิคการวางแผน. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

อรสา จุลสุคนธ์, หฤษฎี ภัทรดิลก และ อัจฉรียา จิตตลดากร. (2558). ปัจจัยความสำเร็จของการใช้งบประมาณ ในการวิจัยของนักวิจัยในกรมวิชาการเกษตร. การประชุมเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ครั้งที่ 2. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

Barney, J. (1991). Firm resource and sustained competitive advantage. Journal of Management, 17(1), 99–120.

Best, J. W. and Kahn, J. V. (1998). Research in education (8th Ed.). Allyn and Bacon.

Deming, W. E. (1986). Out of Crisis. MIT Press.

Gray, B. (1989). Collaborating: Finding common ground for multiparty problems. Jossey-Bass.

Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. and Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Pearson Prentice Hall.

Huxham, C. and Vangen, S. (2005). Managing to collaborate the Theory and Practice of Collaborative Advantage. Routledge.

Kolb, D.A. (1984). Experiential Learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.

Maria C. Conesa Carril, Nieves Gómez Aguilar and. Manuel Larrán Jorge. (2020). University budgeting: internal versus external transparency. https://doi.org/10.1108/QRAM-10-2019-0108

World Bank. (1992). World Development Report 1992: Development and the Environment. Oxford University Press. https://documents1.worldbank.org/curated/en/938041468340766993/pdf/34128.pdf