การเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการชั้นเรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ แบบมีส่วนร่วมของนักศึกษาสาขาวิชาชีพครู

วดาภรณ์  พูลผลอำนวย; สุระสิทธิ์ เขียวเชย; บุญลือ  มีเงิน

ผู้แต่ง

วดาภรณ์ พูลผลอำนวย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา
สุระสิทธิ์ เขียวเชย คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา
บุญลือ มีเงิน คณะศึกษาศาสตร์ วิทยาลัยนครราชสีมา

คำสำคัญ:

การเสริมสร้างสมรรถนะ, การจัดการชั้นเรียน, การจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบสมรรถนะการจัดการชั้นเรียนของนักศึกษา สาขาวิชาชีพครู ก่อนและหลังจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม 2) เพื่อประเมินความสามารถแห่งตนในการจัดการชั้นเรียนของนักศึกษาสาขาวิชาชีพครู หลังได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม กลุ่มเป้าหมาย คือ นักศึกษาสาขาวิชาชีพครู ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชา GDIP531 การฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูระหว่างเรียน 1 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 30 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Selection) เนื่องจากเป็นห้องเรียนที่ผู้วิจัยรับผิดชอบสอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) แผนการจัดกิจกรรมการจัดการชั้นเรียนโดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม 2) แบบวัดสมรรถนะการจัดการชั้นเรียน 3) แบบประเมินความสามารถ แห่งตนในการจัดการชั้นเรียน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่า 1) การเปรียบเทียบสมรรถนะการจัดการชั้นเรียนของนักศึกษาสาขาวิชาชีพครู หลังจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมสูงกว่าก่อนจัดกิจกรรม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) การประเมินความสามารถแห่งตนในการจัดการชั้นเรียนของนักศึกษาสาขาวิชาชีพครู หลังได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด

เอกสารอ้างอิง

เนตรคนางค์ โสภณ, สถิรพร เชาวน์ชัย, กฤตยากานต์ โตพิทักษ์ และ ธีรศักดิ์ อุปไมยอธิชัย. (2568). การจัดการห้องเรียนเชิงบวกของครู: กลไกสู่การพัฒนาคุณภาพผู้เรียน. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(1), 317–338. https://doi.org/10.14456/jlgisrru.2025.20

พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2555). วิธีการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 8). คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าคุณทหารลาดกระบัง.

พิมพาพัญ ทองกิ่ง. (2563). บทบาทครูกับการจัดบรรยากาศชั้นเรียนเชิงบวกในศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์สาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 4(1),50-59. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/cmujedu/article/view/226951

ภัทรานิษฐ์ พรหมสุรินทร์. (2566). การจัดบรรยากาศชั้นเรียนเชิงบวกเพื่อส่งเสริมทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(4), 351-363. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/issue/view/17684

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา, กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการเรียนรู้. พริกหวานกราฟิค.

Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Prentice Hall.

Bangprasert, C. (2020). Class management in the changing education era. Sirindhorn Prithon Journal, 21(2), 369-376.

Nguyen, L. T., Kanjug, I., Lowatcharin, G. and Manakul, T. (2022). How teachers manage their classroom in the digital learning environment. Heliyon, 8(10), e10817.

Starfish Academy. (25 กรกฎาคม 2566). สร้างบรรยากาศเชิงบวกในห้องเรียนอย่างไรให้ผ่าน วPA. https://www.starfishlabz.com/

Waranonwanit, A., Pankitwanitjalearn, N., Wanla, W. and Wiwatchot, K. (2023). The study of the problems in teaching practicum. Journal for Social Sciences Research, 14(2), 45–62.

Zoque, A. (2023, December 13). 8 Strategies to Establish a Positive Classroom Management System. https://www.teachercreatedmaterials.com/blog/8-strategies-to-establish-a-positive-classroom-management-system