Promoting and developing the use of external evaluation results to improve the quality of educational institutions: case study of Non-Din Daeng Subdistrict Municipality Child Development Center in Buriram Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research is qualitative research. The objective is to study the promotion and development of using external evaluation results to develop the quality of educational institutions. Case study of Non-Din Daeng Subdistrict Municipality Child Development Center Buriram Province The population used in the research is those involved in the operation, including academics from ONESQA and coordinators from higher education institutions. A total of 16 persons, educational supervisors, administrators, and teachers were selected as a purposive sample. Data were collected through in-depth interviews. The tool used was an interview form and data analysis using descriptive analysis.
The results of the research found that promoting and developing the use of external evaluation results to develop the quality of educational institutions at Non-Din Daeng Subdistrict Municipality Child Development Center, Buriram Province. There are 3 main topics that need to be developed: For students: 1) planning child development 2) creating projects/activities to promote healthy habits 3) recording individual evaluations 4) using evaluation results for development. For teachers and educational personnel: 1) Child development assessment 2) Presentation of assessment results 3) Knowledge exchange activities and provide feedback 4) Activities to display work. And educational institution administration: 1) preparation of educational development plans 2) management according to the quality cycle management system (PDCA) 3) systematic management 4) development of buildings, landscapes, environments 5) evaluation and Bring evaluation results to improve 6) Publication of operating results. In addition, there are other aspects, including 1) the process of managing teaching and learning according to the context of the child development center 2) best practice or innovations 3) presenting sources of reference evidence by creating links or QR Codes that connect to the sources of information.
Article Details
References
คณะกรรมการอิสระเพื่อการปฏิรูปการศึกษา. (2561). แผนการปฏิรูปประเทศด้านการศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 27 ตุลาคม 2566 จาก http://nscr.nesdc.go.th
นรรัชต์ ฝันเชียร. (2561). ครูในศตวรรษที่ 21 ต้องมีคุณลักษณะอย่างไร. (ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 27 ตุลาคม 2566). จาก https://www.trueplookpanya.com
ปิยพันธ์ ศิริรักษ์. (2562). การบริหารงานวิชาการในสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสู่ความเป็นเลิศ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 25. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พัชร พรพิณ. (2558). การศึกษาไทยในยุคปัจจุบัน. (ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 27 ตุลาคม 2566). จาก https:// patcharapornphin.wordpress.com
พิมพ์ใจ พุฒจัตุรัส. (2562). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียน สังกัดสำนักงานศึกษาธิการภาค 1. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์.
ไพลิน พิงพิทยากุล. (2562). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี. ใน การค้นคว้าอิสระ ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มานนท์ จันทร์เจียม. (2558). ความคิดเห็นของครูต่อการบริหารงานสถานศึกษาโรงเรียนในกลุ่มภูเกลือใต้ อำเภอบ่อเกลือ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 2. (ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 28 ตุลาคม 2566). จาก http://www.edu-journal.ru.ac.th
ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2566). สารสนเทศด้านจำนวนครูและบุคลากรทางการศึกษา. (ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 7 พฤษภาคม 2566). จาก https://edustatistics.moe.go.th/teacher70
สยามรัฐออนไลน์. (2566). การปฏิรูปการศึกษาไทยในรอบปี 2565 มีอะไรบ้าง. (ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 27 ตุลาคม 2566). จาก https://siamrath.co.th
สุรเศรษฐ์ บุญนก และสายทิตย์ ยะฟู. (2561). แนวทางการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาในอำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 42. ใน การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา. มหาวิทยาลัยรังสิต.
