Strategies for Managing High-performing Educational Institutions
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to propose guidelines for developing management strategies for high-performing educational institutions in the digital era. Because the 20-year national strategic framework (2017-2036) has set goals for developing people in every dimension and at every age to be good, talented and quality people, creating opportunities and social equality, creating growth based on an environmentally friendly quality of life. The master plan under the national strategy and the national reform plan for education has guidelines for developing early childhood to have good development, competencies, and characteristics appropriate to their age in every aspect, which is connected to humans and society with learning reform for the 21st century and being Thailand 4.0. The role of teachers has been adjusted to become modern teachers. The efficiency of the education management system at all levels has been increased. The education system has been created for international academic excellence. The National Education Plan 2017-2036 states that high-performing personnel must be people with knowledge, abilities, potential to perform, and ready to accept the challenges of change that occur. Therefore, it is necessary to use strategies for managing high-performance educational institutions in the digital era, including developing information systems for analyzing and managing knowledge, promoting advancement and professional development of teachers, and promoting outsiders to participate in learning management.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). ประกาศ เรื่อง นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ 2567. (ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2567). จาก https://www.bic.moe.go.th/index.php/about-us/policy-menu/2023-06-27-04-27-46
เคน บลังชาร์ด. (2550). ผู้นำเหนือระดับด้วยวิสัยทัศน์เหนืออนาคต, แปลจาก Leading at a Higher Level. แปลโดย ตวงทอง สรประเสริฐ. กรุงเทพฯ: ดีเอ็มจี.
จุฬาลักษณ์ โสระพันธ์. (2564). บทบาทของผู้บริหารการศึกษายุคดิจิทัล. (ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ 2567). จาก https://adacstou.wixsite.com/adacstou/single-post/
ณัฏฐพันธ์ เขจรนันทน์. (2552). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2551). ทฤษฎีองค์กรสมัยใหม่ 2551. กรุงเทพฯ: ดี เคปริ้นติ้งเวิลด์.
พรรณี สวนเพลง. (2555). ระบบสารสนเทศเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). นโยบายสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.2562. (ออนไลน์) (อ้างเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2567). จาก https://www.obec.go.th.
สิริกานต์ เอื้อธารากุล, ปพนสรรค์ โพธิพิทักษ์ และสุพัฒนา หอมบุปผา. (2566). การพัฒนากลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาสู่โรงเรียนมาตรฐานสากล. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 11(2), 543-558.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2561). การบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อนิวัช แก้วจำนงค์. (2551). การจัดการเชิงกลยุทธ์. กรุงเทพฯ: นำศิลป์โฆษณา.
Buytendijk, F. (2006). The five keys to building a high-performance organization. Business Performance Management Magazine, 4(1), 24-47.
Carew, D., Kandarian, F., Parisi-Carew, E., Stoner, J., & Blanchard, K. (2010). Leading at a higher level. NJ: FT Press.
Thompson, J. L. & Martin, F. (2010). Strategic Management Awareness & Change. Andover: South-Western Cengage Learning.
