Development Of The Cooperative Lerarning Activities Set For Health Science Intensive Program Matthayomsuksa 4 Wat Suthiwararam School Bangkok
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objective of this research is to study: 1) The effectiveness of cooperative learning activity set, achieving the 80/80 criterion. 2) The academic achievement of cooperative learning activity set. 3) The effects of cooperative learning group behavior. And 4) The satisfaction of students towards to use of the cooperative learning activity set. The research design utilized combined approach, using the LT (Learning Together) cooperative learning concept. The research location was Wat Suthiwararam School. The sample consisted of 35 Mathayomsuksa 4 students, purposively randomized. The research instruments used were 1) Five activity 2) Achievemen set. 3) Group behavior observation form. and 4) Satisfaction questionnaire. Data were analyzed using 80/80 consistency, Means, Standard deviations, and Pre-test - Post-test result. The content analysis was followed by descriptive writing. The results of the research found that: 1) Learning activity set for health science intensive program had an efficiency of 84.26 / 89.92. 2) The results before studying were (Mean = 37.97, S.D.= 1.17) and the results after studying were (Mean = 47.03, S.D.= 0.78), and the academic achievement after studying were higher than before studying with statistical significance at the .05 level. 3) The results of student satisfaction of behavioral observation, were at a good level. And 4) The results of student satisfaction of the activity set were at the highest level.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ (2560) การจัดระบบบริหารและสารสนเทศภายในสถานศึกษาตามกฎกระทรวง ว่าด้วยระบบ หลักเกณฑ์และวิธีการประกันคุณภาพการศึกษา พ.ศ. 2560. โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.
บุญธรรม กิจปรีดาบุรีสุทธิ์. (2553). การวิเคราะห์ทางสถิติเพื่อการวิจัย. เรือนแก้ว.
บุญชม ศรีสะอาด. (2550). วิธีทางสถิติเพื่อการวิจัย. สุวิริยาสาสน.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. สุวิริยาสาสน.
ทิพวรรณ สุขใจรุ่งวัฒนะ และ ธีรศักดิ์ อุณารมณ์เลิศ. (2553). การศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเรียนรู้ที่ดีของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาเอกชน จังหวัดนครปฐม. วารสารวิจัยการศึกษาศิลปากร, 1(2), 126-139.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2550). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักทดสอบการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์ทรวิโรฒ.
พัณบงกช ปาณมาลา และคณะ. (2567). การเรียนรู้ยุคใหม่ในมิติการเลือกอาชีพในปัจจุบันและอนาคต. ในการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 25. พฤศจิกายน 2567. มหาวิทยาลัยเวสเทิร์น.
วิเชียร ธำรงโสตถิศักดิ์. ( 2560). การสะท้อนแนวคิดเกี่ยวกับชุดการเรียนการสอนชุดกิจกรรมการเรียนรู้ และชุดการเรียนรู้. วารสารการศึกษามหาวิทยาลัยนเรศวร, 19(3), 363.
วัลภา วงศ์จันทร์. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการเรียนรู้กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน: กรณีศึกษานักศึกษาที่เรียนสาขาการเงินระหว่างประเทศ. มหาวิทยาลัยพายัพ.
ศุภกร แก้วลาย และ เจนจิรา มีบุญ, (2558). ความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการจัดการศึกษาของวิทยาลัยรัตภูมิ 2558. https://riss.rmutsv.ac.th
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2557). คู่มือครูรายวิชาพื้นฐานวิทยาศาสตร์ กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551. สกสค.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2553). คู่มือการสร้างเครือข่ายร่วมพัฒนาและการส่งเสริมศักยภาพผู้เรียน. สำนักงานฯ.
สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้. (2554). เปิดขอบฟ้าคุณธรรมจริยธรรม ปีที่ 2. ครีเอทีฟโทน.
Balkcom, S. (1992). Cooperative learning. Education Research Consumer Guide. http://www.ed.gov/pubs/OR/ConsumerGuides/Cooplear.html.
Chance, P. (2009). Learning and behavior. (6th ed.). Wadsworth.
Good, Carter. V. (1973). Dictionary of Education. McGraw Hill.
Hornby, A. F. (2000). Advance learner's dictionary. (6th ed.). Oxford University.
Rowntree, D. (2007). A Dictionary of Education. Harper & Row.
Wehmeier, S. (2000). OXFORD Advanced Learner’s Dictionary (6th ed.). OXFORD University Press.
