Guidelines for Developing Innovative Educational Institutions for Educational Administrators under Nakhon Ratchasima Secondary Educational Service Area Office
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to 1) study innovative schools as perceived by school administrators, 2) compare innovative schools classified by school size, and
3) develop guidelines for innovative school development. The sample consisted of 113 school administrators under the Secondary Educational Service Area Office of Nakhon Ratchasima in academic year 2025, selected through stratified random sampling by school size. Research instruments were questionnaires and interviews. Statistical analyses included percentage, mean, standard deviation, t-test, and content analysis.
The findings revealed that: 1) The overall level of innovative schools was at the highest level, with vision direction setting having the highest mean and human resource development the lowest. 2) Comparison by school size showed significant differences at the .05 level in both overall and individual aspects. 3) Development guidelines included: vision direction setting through SWOT analysis, future scenarios, stakeholder participation, and SMART goals; organizational structure by transforming administrators into network connectors, fostering external collaboration, and developing digital platforms; human resource development emphasizing individual competency analysis, AI skills promotion, PLCs, and mentoring systems; effective teamwork through task assignment based on potential and cross-functional collaboration; and innovation climate by creating an open culture, supporting experimentation, growth mindset, and recognition systems for creativity
Article Details
References
กรชนก สุตะพาหะ. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานเป็นทีมของครูในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 3 จังหวัดนนทบุรี. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 15(29), 100–121.
คธาวุธ พลโคตร. (2568). ศึกษาการนำนโยบายโรงเรียนนวัตกรรมไปปฏิบัติในเขตพื้นที่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(1), 1–16.
จักภัทสรัณย์ ไตรรัตน์. (2563). การพัฒนาสถานศึกษาสู่องค์กรนวัตกรรม กรณีศึกษา: โรงเรียนในสหวิทยาเขตวิภาวดี. ใน การประชุมนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยรังสิต ครั้งที่ 15 ปีการศึกษา 2563 (น. 1903–1914). มหาวิทยาลัยรังสิต.
จิติมา วรรณศรี. (2563). นวัตกรรมสู่การพัฒนาสถานศึกษา. รัตนสุวรรณการพิมพ์.
ชนัญชิดา ม่วงทอง. (2565). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่องค์การนวัตกรรมในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กรณีศึกษา: โรงเรียนชัยสิทธาวาส “พัฒน์ สาบำรุง” สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. Journal of Modern Learning Development, 7(11), 182–194.
ชาริกา ชาญนันทพิพัฒน์. (2566). เปิดใจเปิดประตูเรียนรู้ใหม่ สู่พื้นที่การเรียนรู้ของคนยุคใหม่. ใน วัฒนา กาญจนานิจ (บ.ก.), การประชุมทีดีอาร์ไอ (น. 1–12).
ณิชากร ขำสุนทร, และ พาที เกศธนากร. (2568). การบริหารจัดการชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาญจนบุรี. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 7(6), 1131–1144.
ธัญวรัตม์ สิงห์จู. (2564). การพัฒนาตัวบ่งชี้การเป็นโรงเรียนนวัตกรรม: การบูรณาการการวิเคราะห์ข้ามกรณีและการย้อนรอยกระบวนการ. ครุศาสตร์สาร, 15(1), 219–234.
พิพัฒน์ ก้องกิจกุล (ผู้แปล). (2547). Balanced scorecard กับการเน้นกลยุทธ์: Focusing your organization on strategy with the balanced scorecard. Be Bright Books.
ภัทรหทัย ภู่สวัสดิ์. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นสถานศึกษาแห่งนวัตกรรมของโรงเรียนสังกัดเทศบาลเมืองอุตรดิตถ์. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร.
มลธิดา อุบลรัตน์. (2566). การวางแผนกลยุทธ์เพื่อพัฒนาองค์กรที่มีประสิทธิภาพ (Strategic planning to develop sufficient organization). วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์ (Journal of Interdisciplinary Innovation Review), 6(2), 111–112.
ศิวาวุฒ รัตนะ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของโรงเรียนองค์กรนวัตกรรมของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา มศว, 20(38), 31–38.
สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ. (2565). แผนการพัฒนาบุคลากรวิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2565–2570.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครราชสีมา. (2568). ทิศทางการพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน. https://spmkorat.go.th
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). ประสิทธิผลของแหล่งการเรียนรู้: การเผยแพร่และการนำมาตรฐานแหล่งการเรียนรู้สู่การปฏิบัติ. พริกหวานกราฟฟิค.
อนุพงษ์ ชุมแวงวาปี. (2560). การพัฒนารูปแบบองค์การแห่งนวัตกรรมของโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
Blanchard, J. (2018). Teaching and targets self evaluation and school improvement. Routledge.
Doran, G. T. (1981). There’s a SMART way to write management’s goals and objectives. Management Review, 70(11), 35–36.
Edmondson, A. (1999). Psychological safety and learning behavior in work teams. Administrative Science Quarterly, 44(2), 350–383.
Kaplan, R. S., & Norton, D. P. (2004). Balanced scorecard กับการเน้นกลยุทธ์: Focusing your organization on strategy with the balanced scorecard (พ. ก้องกิจกุล, ผู้แปล). Be Bright Books.
Korhonen, T. (2014). The innovative school as an environment for the design of educational innovations. In H. Niemi, J. Multisilta, L. Lipponen, & M. Vivitsou (Eds.), Finnish innovations and technologies in schools: A guide towards new ecosystems of learning (pp. 99–113). Sense Publishers.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Currency Doubleday.
