DEVELOPING A PLAY-BASED LEARNING MODEL TO ENHANCE LIFE SKILLS OF GRADE 7 STUDENTSAT NAKHAMWITTAYA SCHOOL
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The main objective of this study was to develop a PLAY learning management model for developing life skills of Grade 7 students at NakhamwittayaSchool. This involved creating and evaluating the quality of the learning management model and studying its effectiveness in promoting life skills learning among Grade 7 students at NakhamwittayaSchool. The sample consisted of 20 Grade 7 students in the 2025 academic year, divided into an experimental group of 20 students and a control group of 22 students, selected using purposive sampling. The experiment lasted 10 weeks, 2 days a week, 50 minutes per day. The experimental instrument was the PLAY learning management model for developing life skills of Grade 7 students at NakhamwittayaSchool. The measurement instrument was the life skills behavior assessment form for Grade 7 students at NakhamwittayaSchool, with a reliability coefficient α of 88.
The research results showed that... The developed PLAY learning model consists of four steps: Planning (P), Life Skills Activity (L), Action (A), and Yield (Y). Its suitability averaged at the highest level (M = 4.59). The results showed that after the experiment, the PLAY learning model significantly improved the scores of Grade 7 students at NakhamwittayaSchool in all aspects of life skills and overall (t=33.03). The effect size on individual and overall social skills scores was significant. In contrast, after the normal learning management in the control group, the PLAY model also significantly improved the scores of Grade 7 students at NakhamwittayaSchool in all aspects of life skills and overall (t=18.71, Sig=0.0), but its effect size on individual and overall life skills scores was moderate. Overall, after the PLAY learning model, Grade 7 students at NakhamwittayaSchool demonstrated significantly higher life skills in all aspects and overall compared to the normal learning management. And learning management: PLAY model and normal model.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กัญญา งามบรรจง. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดกระบวนการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะในศตวรรษที่ 21 ผ่านกิจกรรมลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ.
บุญญรัตน์ กองอรรถ. (2562). การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน ทักษะชีวิตของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจังหวัดจันทบุรี. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
บุญล้อม สุจริตรักษ์. (2562). การเรียนรู้จากการปฏิบัติ (Action Learning). วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 13(2), 1–10.
สมเดช มุ่งเมือง. (2555). ทักษะชีวิต: Life skills (เล่มที่ 1). สูตรไพศาลบิวเดอร์.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560–2579 (เล่มที่ 1). สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2561). แนวทางการพัฒนาทักษะชีวิตผู้เรียนในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา.
สุวิมล ว่องวานิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น: Needs assessment research. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Brewer, J. A. (1995). Introduction to early childhood education: Preschool through primary grades (2nd ed.). Allyn & Bacon.
Botvin, G. J. (2006). Life skills training: Promoting health and personal development. Princeton Health Press.
Johnson, D. W., Johnson, R. T., & Holubec, E. J. (1993). Cooperation in the classroom (6th ed.). Interaction Book Company.
World Health Organization. (2004). Sexually transmitted infections in adolescents. World Health Organization.
