ความสัมพันธ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ลื้อในจีน ลาว และไทย ความสัมพันธ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ลื้อในจีน ลาว และไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการยึดโยงความสัมพันธ์ของกลุ่มชาติพันธุ์ลื้อในจีน ลาว และไทย พื้นที่วิจัยคืออำเภอเชียงของ จังหวัดเชียงราย และขยายพื้นที่เก็บข้อมูลไปที่ชุมชนลื้อแขวงบ่อแก้ว สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว และชุมชนลื้อที่เมืองสิบสองปันนา มนฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ใช้วิธีการเก็บข้อมูลโดยการสังเกตการณ์ การสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม การทำเวทีชุมชน และการจัดประชุมวิชาการ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มชาติพันธุ์ลื้อทั้งสามประเทศส่วนใหญ่มีการยึดโยงความสัมพันธ์กันบนฐานของ 1) ความเป็นชาติพันธุ์ลื้อด้วยกัน ได้แก่ เครือญาติ เครือญาติโดยการสมรส งานประเพณีและวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์และที่มาของคนลื้อแต่ละพื้นที่ 2) การนับถือศาสนาพุทธ 3) ความเชื่อด้านผีบรรพบุรุษและสายสกุล รวมถึงผีบ้านและผีเมืองที่เป็นหัวใจสำคัญที่เห็นเป็นรูปธรรมในชุมชนลื้อทุกแห่ง และ 4) ผ่านเครือข่ายการค้าขาย เมื่อพิจารณาลักษณะความสัมพันธ์ของชาติพันธุ์ลื้อในไทยกับลื้อในจีนและลื้อในไทยกับลื้อในลาว พบว่าส่วนใหญ่มีลักษณะเหมือนกัน แต่มีความแตกต่างกันตรงที่ลักษณะการยึดโยงความสัมพันธ์กันของลื้อในไทยกับลื้อในจีนนั้นมีความสัมพันธ์ในรูปแบบใหม่เพิ่มเข้ามาคือ เครือข่ายของสมาคมลื้อแห่งประเทศไทยที่เชื่อมความสัมพันธ์ข้ามประเทศไปยังลื้อสิบสองปันนา มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน และเครือข่ายของนักศึกษาจีนที่เข้ามาเรียนในประเทศไทย และในส่วนของการยึดโยงความสัมพันธ์กันของลื้อในไทยกับลื้อในลาวนั้นมีการยึดโยงความสัมพันธ์กันผ่านการเข้าร่วมกิจกรรมที่เป็นทางการของหน่วยงานรัฐ ปัจจัยสำคัญที่มีส่วนทำให้คนลื้อมีความใกล้ชิดกันมากขึ้นคือนโยบายการพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจของรัฐที่มีการสร้างสะพานมิตรภาพเพื่อเชื่อมไทย-ลาวแห่งที่ 4 และเครือข่ายอินเทอร์เน็ตที่ช่วยให้มีการติดต่อสื่อสารกันได้เร็วและง่ายขึ้น
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Axhausen, K.W., Frei, A. (2008). Contacts in a Shrunken World. In: Paper presentedat the 86th Annual Meeting of the Transportation Research Board, Washington, D.C.
Baba, Yuji (2014). Relatedness and Belonging: The Tai Lue Community in Nan. University of Sydney, Australia.
Changphuak, S. (2003). Lue at Phanom: the cultural relations in touristic space, Luang Prabang province, Lao. Master of Arts thesis. Social Sciences. Chaingmai University, Chiang Mai.
Clifford, J. (1994). Diasporas. Cultural Anthropoly. 9(3), 302–338.
Dahinden, J. (2010). The dynamics of migrants’ transnational formations: betweenmobility and locality. In: Baubock, R., Faist, T. (Eds.), Diaspora andTransnationalism: Concepts, Theories and Methods. Amsterdam UniversityPress, Amsterdam, pp. 51–72.
Geo - Informatics and Space Technology Development Agency. (2022). Mekong River. Retrieved 10 February 2022, from https://www.gistda.or.th/ news_view.php?n_id=6513&lang=TH.
Granovetter, M.S. (1973). The strength of weak ties. American Journal of Community Psychology 78, pp. 1360–1380.
Keyes, C. (1993). Who Are The Lue? Revisited Ethnicity in Laos, Thailand, and China. WA: University of Washington.
Larsen, J., Urry, J. and Axhausen, K.W. (2006). Mobilities, Networks, Geographies. Ashgate, Aldershot.
Leepreecha, P. (2015). Economy Identity Opium Hmong Chiang Mai. Research Report. Khon Kaen University.
Licoppe, C. (2004). ‘Connected’ presence: the emergence of a new repertoire formanaging social relationships in a changing communication technoscape.Environ. Plan. Soc. Space 22 (1), pp. 135–156.
Matanboon, W. (2018). The Conservation, Continue and Staying of Weave Wisdom Reflection of Tai–Lu Wisdom Adaptation in Chiang Khong District, Chiang Rai Province. Journal of Cultural Approach. 19(35), 89-96.
Matanboon, W. (2019). Ethnic records of the Sridonchai community Chiang Khong District Chiang Rai. Lan Na Thi ethnic learning center, Social Research Institute, Chiang Mai University. Nuntapun Printing.
Matanboon, W. (2019). Food Unseen Tai Lue Volume 1. Chiang Mai: Lan Na Thi ethnic learning center, Social Research Institute, Chiang Mai University.
Matanboon, W. (2019). Food Unseen Tai Lue Volume 2. Chiang Mai: Lan Na Thi ethnic learning center, Social Research Institute, Chiang Mai University.
Matanboon, W. (2019). Weaves, fabric patterns, Tai Lue wisdom, Volume 1. Chiang Mai: Lan Na Thi ethnic learning center, Social Research Institute, Chiang Mai University.
Matanboon, W. et al. (2013). Ethnography of the Thai plains in Lanna. Chiang Mai: Social Research Institute, Chiang Mai University.
Prangwattanakun, S. (1993). Lanna to Lan Xang. Bangkok: Aroonkarnpim Limitted Partnership.
Premchit, S. and Panyakaew, W. (2015). Legend of Lue local history, Dan Din, Chiang Rung Muang Yong, Muang Sing. Chiang Mai: wanida karnpim.
Ritphen, S. (2007). Visit Yung Thong Land, Xishuangbanna, Kingdom of Mekong ... Land of arts and culture Tai Lue way of life. Chaingmai: Nopburee press.
Simon Cristian Powedder. (2018). Exploring the Transnational World of Lao Small Scale Readers in the Yunnan, Laos, Thailand Borderland. Thesis, Department of Southeast Asia Studies. National University of Singapore.
Suwansathit, S. (1992). Tracing Tai Lue Textiles from Lanna to Xishuangbanna: Introduction and Observations on Faith in Buddhism and the Succession of Thai Lue Textiles at Xishuangbanna. Office of the National Cultural Commission.
Thippimol, O., Saigampa, T., Preecharushh, D., Ganjanakhumdee, S. and Khamkhum, A. (2011). Boundaries of Siam/Thailand-Malaysia-Burma-Laos-Cambodia. Bangkok: The Foundation for The Promotion of Social Science and Humanities Textbooks Project.
Urry, J. (2003).Social Networks, travel and talk. British Journal of Sociology 54 (2),155–175, http://dx.doi.org/10.1080/0007131032000080186.
Vadhanaphuti, C., Leepreecha, P. and Suknaphasawat, J. (1991). Ethnic Studies in Laos and Thailand. Report on the seminaron. Chiang Mai.
Viry, G. (2012). Residential mobility and the spatial dispersion of personalnetworks: effects on social support. Soc. Netw. 34 (1), 59–72.
Wongthes, S. (1994). The thais were always here in Southeast Asia. Bangkok: Silpawattanatham.
