คนไร้บ้านที่ทอดทิ้งครอบครัวศึกษาเฉพาะกรณีคนไร้บ้านในพื้นที่เขตเทศบาลนครพิษณุโลก

บทคัดย่อ

การศึกษาเรื่องสาเหตุและความต้องการของคนไร้บ้านที่ทอดทิ้งครอบครัวในพื้นที่เขตเทศบาลนครพิษณุโลก มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสาเหตุที่ทำให้ตัดสินใจทอดทิ้งครอบครัว ความต้องการ และสิทธิสวัสดิการสังคมจากหน่วยงานของรัฐโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจำนวน 7 คน ทั้งหมดใช้ชีวิตเร่ร่อนอยู่ในพื้นที่เขตเทศบาลนครพิษณุโลก

ผลการศึกษาพบว่าคนไร้บ้านส่วนใหญ่เป็นเพศชาย นับถือศาสนาพุทธภูมิลำเนาอยู่ภาคเหนือ สถานะโสด ทุกคนได้รับการศึกษาจนจบระดับประถมศึกษา ประกอบอาชีพเก็บของเก่าขาย  ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในตึกร้าง และมีประวัติการกระทำผิดกฎหมาย สาเหตที่คนไร้บ้านทอดทิ้งครอบครัว (1) ไม่มีความอดทนซึ่งใช้อารมณ์ในการแก้ไขปัญหา เกิดความขัดแย้งในครอบครัว (2) ความรู้สึกสํานึกผิดไม่กล้าพบเจอกับครอบครัวเพราะรู้สึกผิดที่กระทำผิดกฎหมาย (3) ต้องการมีรายได้มากขึ้น ต้องการใช้ชีวิตอิสระ และต้องการใช้ชีวิตโดดเดี่ยวในสังคมไม่อยากพบเจอกับครอบครัวความต้องการหลังจากที่ใช้ชีวิตเป็นคนไร้บ้านบางคนต้องการกลับไปหาครอบครัวเพราะมีภาระที่ต้องดูแล เกิดความยากลำบากในการใช้ชีวิต ไม่อยากใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยว และหน่วยงานของรัฐชวยเปลี่ยนความคิด ส่วนคนไร้บ้านที่ไม่ต้องการกลับไปหาครอบครัวเพราะไม่อยากสร้างภาระให้ครอบครัว ครอบครัวไม่ยอมรับคนไร้บ้าน นอกจากนี้ คนไร้บ้านต้องการปัจจัยสี่ และรายได้มากขึ้น ด้านสิทธิ/สวัสดิการสังคม คนไร้บ้านอยากให้มีหน่วยงานที่ปรึกษาและระบายความทุกข์ การจัดสร้างสถานที่พักอาศัยชั่วคราว จัดหน่วยบริการสุขภาพและการได้รับสิทธิในการมีรายได้ การแก้ไขปัญหาคนไร้บ้าน ควรแก้ปัญหาที่สาเหตุที่นําไปสู่การตัดสินใจทอดทิ้งครอบครัว ควรทราบถึงความต้องการ และการเข้าถึงสิทธิสวิสดิการสังคมจากหน่วยงานของรัฐ