HERBAL FACE MASK INNOVATION MIXED WITH GINGER (ZINGIBER OFFICINALE) EXTRACTION: EXTRACT EFFICIENCY AND SATISFACTION OF MEMBERS OF THE COMMUNITY HERBAL ENTERPRISES
Keywords:
Satisfaction, Herbal face mask innovation, Community herbal enterprise, Ginger (Zingiber officinale) extractionAbstract
This study is experimental research and descriptive research. The experimental research aims to study the efficiency of ginger herbal extract in inhibiting (Inhibition zone). The descriptive research aims to study the satisfaction of members of the herbal community enterprise group, herbal health group with Ban Tha Kwian, Tha Ma Fai Wan Subdistrict, Kaeng Khro District, Chaiyaphum continuing the use of innovative face masks by mixing ginger herbal extracts.
The results showed that efficiency of ginger herbal extract in inhibiting bacteria (Inhibition zone) two types of bacteria, Bacillus cereus and Staphylococcus aureus, using the rhizomes of the ginger herb (Zingiber officinale). Study extract concentrations of 100, 200, and 300 mg/ml. The results showed that the highest ability to inhibit bacteria as concentration of 300 mg/ml. Then it was used to develop an innovative face mask mixed with herbal extracts from ginger. The descriptive research aims to study the satisfaction of herbal community enterprises towards the use of innovative face masks mixed with herbal extracts from ginger of the community enterprise group, herbal health group with Ban Tha Kwian, Tha Ma Fai Wan Subdistrict, Kaeng Khro District, Chaiyaphum Province of 40 members. Tool in data collection was questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics including frequency, percentage, mean, and standard deviation. The results of the research on the variables studied, it was found that the overall level of satisfaction was at a high level (4.14 ±0.69). In terms of innovative features, the level of satisfaction was the highest level (4.24 ± 0.63), innovation acceptance (4.13 ± 0.66), innovation attraction (4.12 ± 0.72), and perceived innovation benefits (4.05 ±0.76), respectively. The sustainability of its use depends on the satisfaction that represents a good attitude or perception of quality from users. Therefore, the satisfaction assessment brings an opportunity to further develop face masks and use the ginger herb.
References
กมล อยู่สุข และ ธนาวรรณ สุขเกษม. (2567). การศึกษาฤทธิ์ต้านเชื้อ Bacillus cereus ในสารสกัดจากขิง. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน, 10(1), 216-222.
ฐิตินาถ สุคนเขตร์, นัฐชริตา นาวีว่อง สุจินทรา เอกวัตร์ และสรัญญา เศวตอัญมนี. (2562). การผลิตหน้ากากอนามัยที่มีฤทธิ์ยับยั้งแบคทีเรียในระบบทางเดินหายใจโดยการเติมสารสกัดสะระแหน่และใบมันสำปะหลัง. วารสารนวัตกรรมวิทยาศาสตร์เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน, 1(1), 44-54.
นงลักษณ์ สุวรรณพินิจและปรีชา สุวรรณพินิจ. (2557). จุลชีววิทยาทั่วไป. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
บุษบา ภูศรี. (2561). คุณสมบัติต้านจุลชีพของไมโครแคปซูลน้ำมันหอมระเหยจากพืชวงศ์ Piperaceae และพืชวงศ์ Zingiberaceae ต่อการยับยั้งแบคทีเรียก่อโรคที่มีอาหารเป็นพาหะ. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปฏิพร บุณยพัฒน์กุล อนันต์ มโนมัยพิบูลย์ สุจารีย์ ภู่พิพัฒน์ภาพ อนุแสง จิตสมเกษม และคณะ. (2564). ความพึงพอใจของบุคลากรในการใช้หน้ากากอนามัย VJR-NMU-N99 ป้องกันไวรัสโคโรนา 2019. วชิรเวชสารและวารสารเวชศาสตร์เขตเมือง, 65(5), 388-398.
ประมุข ศรีชัยวงษ์. (2557). การฟื้นฟูและอนุรักษ์ความหลากหลายทางธรรมชาติทางด้านอาหารโดยการมีส่วนร่วมของประชาชนจังหวัดชัยภูมิ. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ.
พิชญ์ ศุภผล และคณะ. (2554). การผลิตแผ่นหน้ากากอนามัยและแผ่นกรองอากาศที่มีฤทธิ์ต้านเชื้อวัณโรค. ใน รายงานการวิจัย. วิทยาลัยปิโตรเลียมและปิโตรเคมี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วารีรัตน์ หนูหีต. (2557). การยับยั้งแบคทีเรียก่อโรคที่ปนเปื้อนผิวสัมผัสโดยใช้สารสกัดจากพืชตระกูลขิง. ใน รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
สมโภชน์ อเนกสุข. (2558). การวิจัยทางการศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 8. ชลบุรี: ภาควิชาวิจัยและจิตวิทยาประยุกต์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2567). การค้นพบพืชวงศ์ขิง 8 ชนิดใหม่ของโลก กับการต่อยอดสู่ ‘โมเดลเศรษฐกิจบีซีจี’. เรียกใช้เมื่อ 10 กันยายน 2567 จาก https://www.nstda.or.th/home/news_post/bcg/. 2567.
สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน). (2556). บัญชีรายการทรัพย์สินชีวภาพพืชวงศ์ขิง. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน).
สุรพล แสนสุข, ปิยะพร แสนสุข , สุดารัตน์ ถนนแก้ว. (2558). ความหลากชนิดและการใช้ประโยชน์ของพืชวงศ์ขิงในอุทยานแห่งชาติภูแลนคา จังหวัดชัยภูมิ. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
รัตนา อินทรานุปกรณ์. (2547). การตรวจสอบและการสกัดแยกสารสำคัญจากพืชสมุนไพร. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
องค์การสวนพฤกษศาสตร์. (2567). พรรณพืชวงศ์ขิงข่า. `เรียกใช้เมื่อ 1 กันยายน2567 จาก http://www.qsbg.org/webbgo/database/webnews/NewsDetail.asp?News_ID=1966. 2567.
อรณิชชา รัตนสุนทร และอัศวิน ปสุธรรม. (2564). การเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานและความพึงพอใจของผู้รับบริการศูนย์ไตเทียม บริษัท เนฟรอน-ตราด โดยใช้แนวคิดลีน. วารสารวิจัยรำไพพรรณี, 15(3), 84-94.
อารยา องค์เอี่ยม และพงศ์ธารา วิจิตเวชไพศาล. (2561). การตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือวิจัย. วิสัญญูสาร, 44(1), 36-42.
อาภากร สุภาพิพัฒน์ และจิตศิริ ราชตนะพันธุ์. (2550). ประสิทธิภาพของน้ำมัยหอมระเหยจากสมุนไพรไทยตระกูลเหง้าในการยับยั้ง Listeria monocytogenes ในเนื้อไก่สดบรรจุสภาวะสุญญากาศแช่เย็น. การประชุมวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 45: สาขาส่งเสริมการเกษตรและคหกรรมศาสตร์ สาขาอุตสาหกรรมเกษตร. กรุงเทพฯ. 516-522.
Ababutain, C. M. (2011). Antimicrobial activity of ethanolic extracts from some medicinal plant australian. Journal of Basic and Applied Sciences, 5(11), 678-683.
Malu, S. P., Obochi, G. O., Tawo, E. N., and Nyong, B. E. (2008). Antibacterial activity and medicinal properties of Ginger (Zingiber officinale). Global journal of pure applied sciences, 15(3&4)2009, 365-368.
Nguefack, J., Leth, V., Amvam, P.H. and Mathur, S.B. (2004). Evaluation of five essential oil from aromatic plant of Cameroon for controlling food spoilage and mycotoxin producing fung. International Journal of Food Microbiology. 94. 329-334.
Patricia, F.L., Mera, E.M., Daisy, N.S., Joao, E.C., Maricia, O.M. and Angela, A.M. (2003). Functional properties of spice extracts obtained via supercritical fluid extraction. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 51, 2520-2525.
Rovinelli, R. J., & Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Journal of Educational Research, 2, 49-60.
WHO. (2022). Air Quality and Health: Health Impact. WHO: Geneva, Switzerland.
