การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวโดยชุมชนแบบมีส่วนร่วมของชุมชนตำบลเข็กน้อย อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์

Main Article Content

เพชรายุทธ แซ่หลี
อลงกรณ์ เมืองไหว
วชิระ วิจิตรพงษา
ชิตณรงค์ เพ็งแตง

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาและสำรวจแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในปัจจุบันของชุมชน (2) วิเคราะห์สภาพแวดล้อมด้านการท่องเที่ยวในปัจจุบันร่วมกับชุมชน และ (3) พัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวของชุมชนตำบลเข็กน้อย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวโดยวิธีการสำรวจและแบบสัมภาษณ์ ใช้วิธีการสังเกต และการระดมสมองจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลักในพื้นที่ศึกษา เพื่อนำข้อมูลมาวิเคราะห์เชิงพรรณนา ผลการศึกษาพบว่า ตำบลเข็กน้อย มีศักยภาพด้านการท่องเที่ยวสูงมาก เนื่องจากเป็นชุมชนชาวม้งที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย มีอัตลักษณ์ทางประเพณีวัฒนธรรมที่โดดเด่น มีความหลากหลายของแหล่งท่องเที่ยวทั้งธรรมชาติ การเกษตร และวัฒนธรรม ชุมชนตั้งอยู่ในเขตอำเภอเขาค้อ พื้นที่ท่องเที่ยวสำคัญสามารถเข้าถึงได้ง่าย อย่างไรก็ตามชุมชนยังขาดความร่วมมือ ความรู้ด้านการจัดการท่องเที่ยว และการประชาสัมพันธ์แหล่งท่องเที่ยว มีข้อจำกัดด้านเอกสารสิทธิ์ที่ดิน การใช้ไฟฟ้า และข้อกฎหมายที่ซับซ้อน ส่งผลให้ไม่สามารถพัฒนาและใช้ประโยชน์จากพื้นที่ได้อย่างเต็มที่ ดังนั้นชุมชนจึงควรเร่งสร้างความเข้าใจเพื่อจัดตั้งกลุ่มที่เข้มแข็ง และเพิ่มการประชาสัมพันธ์กิจกรรมการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง จากการพัฒนาร่วมกันทำให้ได้ข้อสรุปเป็นรูปแบบการท่องเที่ยว 4 รูปแบบหลัก คือ  การท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและผจญภัย การท่องเที่ยวเชิงประเพณีวัฒนธรรม การท่องเที่ยวเชิงเกษตร และการท่องเที่ยวชุมชนแบบผสมผสาน ซึ่งสามารถใช้เป็นแนวทางในการขับเคลื่อนการพัฒนาต่อไป

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แซ่หลี เ., เมืองไหว อ., วิจิตรพงษา ว., & เพ็งแตง ช. (2026). การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวโดยชุมชนแบบมีส่วนร่วมของชุมชนตำบลเข็กน้อย อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 8(1), 1–19. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSTD/article/view/281224
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เอกสารอ้างอิง (ภาษาไทย)

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (18 มีนาคม 2567). สรุปสถานการณ์พักแรม จำนวนผู้เยี่ยมเยือน และรายได้จากผู้เยี่ยมเยือน เดือนมกราคม ถึงธันวาคม 2566. https://www.mots.go.th/news/category/705

โกนิฏฐ์ ศรีทอง. (2563). กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. ศูนย์จัดการความรู้และถ่ายทอดผลงานวิจัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (2560). หลักการวิเคราะห์ SWOT (SWOT Analysis). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

จรัญญา คงเพชร. (2563). ความสำเร็จการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน: กรณีศึกษา ตลาดน้ำท่าคา จังหวัดสมุทรสงคราม. วารสารพัฒนาสังคมและยุทธศาสตร์การบริหาร, 23(2), 42-51. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsd/article/view/245930

จิราภรณ์ แก้วมณี. (2558). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ชุมชนบ้านหัวเขาจีน อำเภอปากท่อ จังหวัดราชบุรี. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 26(2), 1-11. https://doi.org/10.14456/asj-psu.2015.14

จุฬา เจริญวงศ์ สดุดี คํามี และวิภารัศมิ์ พรพฤฒิพันธุ์. (2566). การสร้างเครือข่ายความร่วมมือของภาคส่วนที่เกี่ยวข้องเพื่อการจัดการและการให้บริการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ทางวัฒนธรรมตำบลเข็กน้อย อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(7), 667-681. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/download/265170/181146/1059424

ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 13(2), 25-46. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jitt/article/view/113060

ตรียากานต์ พรมคำ. (2565). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนภายใต้แนวคิดการจัดการแบบร่วมมือกัน กรณีศึกษา อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้าและชุมชนบ้านร่องกล้า อำเภอนครไทย จังหวัดพิษณุโลก. [ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร]. NU Intellectual Repository. http://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/handle/123456789/5376

ธันวา เบญจวรรณ และชุติพงศ์ สมทรัพย์. (2561). ข้อจำกัดในการจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์โดยชุมชนมีส่วนร่วมพิจารณาจากบริบทของกฎหมาย. พิฆเนศวร์สาร, 14(2), 173-191. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/pikanasan/article/view/120457

นพรัตน์ ทรงสายชลชัย ผกามาศ ชัยรัตน์ และชมพูนุช จิตติถาวร. (2565). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม จังหวัดอุทัยธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 14(1), 115-131. https://doi.org/10.14456/tnsujournal.2022.34

นัชชา เพิ่มสุภัคกุล และสมศักดิ์ สามัคคีธรรม. (2563). ความสำเร็จของการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน: กรณีศึกษาชุมชนบ้านไร่กองขิงและชุมชนแม่กำปอง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 26(3), 36-54. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/CUTJ/article/view/240696

แนวหน้า. (27 ตุลาคม 2561). เพชรบูรณ์ชู‘บ้านเข็กน้อย’ต้นแบบท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถี‘มนต์เสน่ห์แห่งเขาค้อ’. https://www.naewna.com/likesara/373014

ประสิทธิ์ ลีปรีชา ยงยุทธ สืบทายาท และอุไร ยังชีพสุจริต. (2563). เข็กน้อย 50 ปี สมรภูมิและสิทธิที่ดิน. หจก.วนิดาการพิมพ์.

พัฒนมาศ วงศ์พัฒนศิริ. (2562). การท่องเที่ยวโดยชุมชนอย่างยั่งยืน. องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (อพท.).

เพชรายุทธ แซ่หลี วชิระ วิจิตรพงษา หทัยธนก พวงแย้ม อลงกรณ์ เมืองไหว ธณิดา โขนงนุช ศุจินธร ทรงสิทธิเดช และชิตณรงค์ เพ็งแตง. (2567). การจัดรูปแบบการท่องเที่ยวโดยชุมชนแบบมีส่วนร่วมของชุมชนตำบลเข็กน้อย อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ [รายงานวิจัย]. คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.

วารัชต์ มัธยมบุรุษ. (10 เมษายน 2560). ระบบการท่องเที่ยว. GotoKnow. https://www.gotoknow.org/posts/627366

วิภารัศมิ์ พรพฤฒิพันธุ์ จุฬา เจริญวงศ์ และสดุดี คํามี. (2566). การพัฒนาศักยภาพทรัพยากรการท่องเที่ยวและกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ทางวัฒนธรรม ตำบลเข็กน้อย อำเภอเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(8), 1301-1315. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa-journal/article/download/265625/180884/1055529

วีรญา พรมประสิทธิ์. (2565). ปัจจัยความสำเร็จของการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน: กรณีศึกษาบ้านนาต้นจั่น ตำบลบ้านตึก อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย. [ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยนเรศวร]. NU Intellectual Repository. http://nuir.lib.nu.ac.th/dspace/handle/123456789/5883

ศูนย์วิจัยด้านตลาดการท่องเที่ยว. (2567ก). โครงการสำรวจพฤติกรรมการเดินทางท่องเที่ยวของชาวไทย ปี 2567 รายงานความก้าวหน้าครั้งที่ 2 ข้อมูลครึ่งปี 2567 (มกราคม - มิถุนายน). การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. https://intelligencecenter.tat.or.th/articles/72423

ศูนย์วิจัยด้านตลาดการท่องเที่ยว. (2567ข). รายงานความก้าวหน้าครั้งที่ 3 โครงการสำรวจเพื่อการวิเคราะห์พฤติกรรมนักท่องเที่ยวระหว่างประเทศ ปี 2567. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. https://intelligencecenter.tat.or.th/articles/66773

สุพล ศิริ พระมหามนกมล กิตติญาโณ (ดีมีหาญ) และกษิดิศ รอดน้อย. (2568). การพัฒนาผลิตภัณฑ์และกิจกรรมการท่องเที่ยวบนฐานทุนทางวัฒนธรรม ของกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดเพชรบูรณ์. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 10(2), 46-56. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMSD/article/view/283987

สุรพงษ์ เพิ่มพล และศรัญญา ศรีทอง. (2566). การพัฒนาผลิตภัณฑ์และกิจกรรมเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมบ้านเข็กน้อย จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 9(7), 275-288. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jsa journal/article/download/265498/180401

องค์การบริหารส่วนตำบลเข็กน้อย. (2564). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566–2570). https://www.kheknoi.go.th/Pages/plan_pdl_detail/1

องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. (2566). แผนปฏิบัติการ ระยะ 5 ปี พ.ศ. 2566-2570 และแผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. https://www.dasta.or.th/uploads/files/202304/1682580274_a757027dc3d614939cb9.pdf

องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. (2568). วิสาหกิจชุมชนกลุ่มโฮมสเตย์บ้านนาต้นจั่น. https://cbtthailand.dasta.or.th/webapp/community/content/1311/

อัจฉราวรรณ เพ็ญวันศุกร์. (2565). การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมและเส้นทางการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ ชุมชนบางตะบูนและชุมชนบ้านแหลม อําเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 4(1), 97-114. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JSTD/article/view/258240

เอกสารอ้างอิง (ภาษาอังกฤษ)

Buhalis, D. (2000). Marketing the competitive destination of the future. Tourism Management, 21(1), 97-116. https://doi.org/10.1016/S0261-5177(99)00095-3