แนวโน้มประเด็นควรวิจัยเกี่ยวกับสื่อสังคมออนไลน์ที่ปลอดภัยและสร้างสรรค์ เกี่ยวกับเด็กและเยาวชนไทย
คำสำคัญ:
สื่อสังคมออนไลน์, สื่อปลอดภัย, สื่อสร้างสรรค์, เด็กและเยาวชนบทคัดย่อ
บทความนี้เรื่อง แนวโน้มประเด็นควรวิจัยเกี่ยวกับสื่อสังคมออนไลน์ที่ปลอดภัยและสร้างสรรค์เกี่ยวกับเด็กและเยาวชนไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อสังเคราะห์รายละเอียดของบทความวิชาการ บทความวิจัย เกี่ยวกับเด็กและเยาวชนที่เผยแพร่ในวารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2565-2568 ภายใต้กรอบการสังเคราะห์ที่ใช้ทฤษฎีระบบ อีกทั้งมีประโยชน์ที่ได้จากการสังเคราะห์ครั้งนี้ คือ ได้ข้อเสนอแนะมอบแก่กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ออกนโยบายสนับสนุน ส่งเสริม การเผยแพร่งานบทความวิชาการ บทความวิจัย ที่ควรเน้นเกี่ยวกับเด็กและเยาวชนไทย ผลการสังเคราะห์พบว่า มีงานบทความวิชาการ บทความวิจัย ที่นำมาสังเคราะห์ มีจำนวน 13 บทความ เมื่อสังเคราะห์ตามกรอบทฤษฎีระบบ พบว่า บทคววามต่าง ๆ เน้น Input จำนวน 8 บทความ เน้น Process จำนวน 9 บทความ เน้น Output จำนวน 6 บทความ เน้น จำนวน Outcome 7 บทความ โดยมีข้อเสนอแนะแก่กองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ว่า บทความต่าง ๆ เกี่ยวกับเด็กและเยาวชนไทยที่จะสนับสนุนการเผยแพร่ต่อไปควรเน้น Output เป็นอันดับแรก
เอกสารอ้างอิง
กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา. (2565, 27 มีนาคม). เผยผลศึกษาพบเด็กเล็กในสหรัฐฯ ใช้โซเชียลมีเดียมากขึ้น. https://www.eef.or.th/news-family-kids-social-media-safety-wellbeing/
พระราชบัญญัติกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ พ.ศ. 2558. (2558, 26 มีนาคม).ราชกิจจานุเบกษา, 132(21 ก), 30–42. https://www.ocs.go.th/searchlaw/law-index/item/543
กาญจนา ศิริเจริญวงศ์, มัณทนาวดี เมธาพัฒนะ, สุมาลา สว่างจิต, และจักรกฤช ปิจดี. (2564). การพัฒนาสื่อวีดิทัศน์และผลของการใช้สื่อต่อความรู้ ความมั่นใจและความพึงพอใจ เพื่อการเตรียมนักศึกษาพยาบาลในการฝึกประสบการณ์เด็กและวัยรุ่น. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล, 37(1), 218–229. https://he01.tci-thaijo.org/index.php/bcnbangkok/article/view/249296
จส.100. (2566, 24 พฤษภาคม). สหรัฐเฝ้าระวังสื่อออนไลน์ ส่งผลกระทบเด็กและเยาวชน ทั้งสุขภาพจิต-กลั่นแกล้ง. https://www.js100.com/en/site/news/view/129766
จิดาภา ถิรศิริกุล. (2562). วิชาการคิดเชิงวิเคราะห์และเชิงสังเคราะห์ (เอกสารประกอบหลักสูตรการเสริมสร้างสมรรถนะในการขับเคลื่อนงานสำหรับข้าราชการระดับชำนาญการพิเศษ). สถาบันดำรงราชานุภาพ.
ฉัตรพงศ์ ชูแสงนิล. (2562, 31 ตุลาคม). ร่องรอยดิจิทัล (Digital footprint). SciMath. https://www.scimath.org/article-technology/item/10617-digital-footprint
ณัฐภัทร คล้ายสุวรรณ และสิริวรรณ ศรีพหล. (2566). การใช้สื่อบันเทิงร่วมสมัยเพื่อพัฒนาจิตสำนึกความเป็นพลเมืองโลกในวิชาสังคมศึกษา. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 2(3), 79–96. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/261507
ตรัยรัตน์ ปลื้มปิติชัยกุล. (2566). พฤติกรรมการใช้สื่อดิจิทัล การรับรู้สื่อดิจิทัลที่ส่งผลต่อการรับรู้อิทธิพลของสื่อดิจิทัลของประชาชนในเขตพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 13(2), 269–283. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/neuarj/article/view/265376
ตริฉัตร ชื่นศิลป์, ณัฐฐินี ชูช่วย, และเกษม จันวดี. (2566). การรับรู้และการใช้สื่อดิจิทัลของผู้บริโภคที่ซื้อสินค้าออนไลน์. Journal of Modern Learning Development, 8(12), 279–287. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/263846
ทิวนันท์ หัสรังษี และประกอบ ใจมั่น. (2566). การประเมินโครงการผลิตสื่อการเรียนการสอนศูนย์พัฒนาเด็กเล็กบ้านทุ่งคลองควาย สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบลทุ่งนารี อำเภอป่าบอน จังหวัดพัทลุง. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 8(1), 108–122. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/BSJ/article/view/259408
ธนกร ศรีสุขใส. (2565). สร้างการรู้เท่าทันสื่อ เพื่อสร้างวัคซีนทางปัญญาให้สังคม. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 1(1), 1–21. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/257770
นพวรรณ บุญธรรม, ปิยพร เสาร์สาร, และมลวิภา ศิริโหราชัย. (2568). กระบวนการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างการรู้เท่าทันสื่อผ่านกิจกรรมสำหรับนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 4(1), 52–82. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/277839
นลินี จรรยาวัฒนานนท์ และอธิป แท่นรัตนกุล. (2567). การสร้างวัฒนธรรมไซเบอร์เชิงบวกสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 3(1), 80–105. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/270826
นัฐจิรา บุศย์ดี, พิมพ์พธู สุตานันต์, สิระ สมนาม, สุนีย์ เงินยวง, รัชนีกร ทองสุขดี, ชัยณรงค์ จารุพงศ์พัฒนะ, และประไพลิน จันทน์หอม. (2568). การพัฒนาสื่อสร้างสรรค์เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้และปรับลดคุณลักษณะความบกพร่องทางการเรียนรู้สำหรับนักเรียนที่มีความบกพร่องทางการเรียนรู้ระดับประถมศึกษา. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 4(1), 83–130. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/278169
นิธินันท์ เลาหะพรสวรรค์. (2566). การคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของเด็กจากการทำนิติกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 2(4), 115–135. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/267677
นุดี หนูไพโรจน์. (2565). พฤติกรรมการใช้สื่อออนไลน์เพื่อขายสินค้าและภาวะการรู้เท่าทันสื่อของเจ้าของร้านค้าออนไลน์วัยนักศึกษา. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 1(1), 22–53. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/255095
ประกาย วุฒิพิพัฒนพงศ์, อธิป แท่นรัตนกุล, และณัฐปภัสษ์ จุ้ยเจริญ. (2567). บทบาทของสื่อเพื่อการเผยแพร่กีฬาสู่เยาวชน. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 3(2), 103–136. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/272404
ปริวรรต สมนึก. (2558). การพัฒนานวัตกรรมการเรียนการสอนโดยใช้สื่อวีดิทัศน์เพื่อเพิ่มผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง “ผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยว”. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 11(1), 4–17. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jitt/article/view/65737
มานพ แสงจำนงค์. (2565). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการปฏิบัติ การตรวจสอบ วิเคราะห์ และแนวทางการดำเนินการที่ส่งผลให้เกิดการปฏิบัติการตรวจสอบ วิเคราะห์ข้อมูลบิดเบือนในข่าว. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 1(2), 86–111. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/258227
รัตนโชติ เทียนมงคล และ Aukje Thomassen. (2556). การสร้างทฤษฎีระบบใหม่: เพื่อใช้ในการออกแบบแผนที่กราฟิกระบบขนส่งสาธารณะในเขตเทศบาลนครขอนแก่น. Journal of Fine and Applied Arts Khon Kaen University, 5(1), 100–128. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/fakku/article/view/27112
ศูนย์ประสานงานขับเคลื่อนการส่งเสริมและปกป้องคุ้มครองเด็กและเยาวชนในการใช้สื่อออนไลน์ และมูลนิธิอินเทอร์เน็ตร่วมพัฒนาไทย. (2563). การสำรวจสถานการณ์เด็กไทยกับภัยออนไลน์ 2563. https://healthymediahub.thaihealth.or.th/uploads/storage/mediafiles/050120203W. pdf
สามมิติ สุขบรรจง. (2566). แนวทางการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาผู้เรียนสู่การเป็นนักสร้างสื่อดิจิตอลเพื่อสังคมปลอดภัยและสร้างสรรค์. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 2(4), 58–84. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/267406
สาลินี ธำรงเลาหะพันธุ์, อัญมณี กุมมาระกะ, ภัทรินี ไตรสถิตย์, ฤทัยชนก กาศเกษม, เบญจลักษณ์ มณีทอน, ณัฑพร มโนใจ, จีรยุทธ ไชยจารุวณิช, ศศิกานต์ ลิมปิติ, และพิมพ์วรัชญ์ ศรีคำมูล. (2565). การกลั่นแกล้งในโลกออนไลน์และการรับมืออย่างเหมาะสมในกลุ่มเยาวชน. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 1(3), 47–69. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/255133
อังค์ริสา แสงจำนงค์. (2565). การแยกแยะข่าวจริงข่าวปลอมและการเกิดรับรู้เชิงปฏิบัติการตามข่าวของกลุ่มนักศึกษาระดับปริญญาตรี. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 1(1), 54–79. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/257137
อุษา บิ้กกิ้น. (2565). นักสร้างสรรค์เนื้อหาทางเพศรุ่นใหม่กับไซเบอร์เซ็กส์ จุดเปลี่ยนเพศวิถีในสังคมไทย. วารสารกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์, 1(3), 29–46. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/tmfjournal/article/view/261040
Robbins, S. P., Bergman, R., Stagg, I., & Coulter, M. (2006). Management (4th ed.). Pearson Education Australia.
Thairath Plus. (2567). Social ISSUES. http://plus,Thairath.co.th
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 สถาบันสารสาสน์เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิ
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร Sarasas Journal of Humanities and Social Science ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับสถาบันสารสาสน์เทคโนโลยีแห่งสุวรรณภูมิแต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
